Work Text:
คีเซียร์เป็นคนระมัดระวัง
แม้ในยามที่ริมฝีปากของเขากำลังอ้าอยู่เหนือลำคอ ซี่ฟันแหลมคมขูดลากผ่านผิว และน้ำลายไหลหล่นลงมาถึงกระดูกไหปลาร้า คีเซียร์ก็ยังระมัดระวัง —ยับยั้งตนเองไว้มากพอที่ความเจ็บปวดของรอยกัดจะแสบขึ้นมาอย่างที่ยูเดอร์ชอบ ทว่าก็ไม่ทรมานจนเขาหายใจไม่ออก
แต่ยูเดอร์อยากหายใจไม่ออก
เขาสูดลมหายใจ แล้วก็เงยหน้าขึ้นอีก เผยจุดอ่อนบนร่างกายของตนเองให้คีเซียร์มากกว่าเดิม แสดงผิวกายให้ปลายลิ้นนั้นดูดดึงตามใจอยาก และก็ปรารถนาให้ริมฝีปากอีกฝ่ายทิ้งรอยแดงเอาไว้ทุกที่ ให้ร่างกายของเขาถูกบีบเค้นอยู่ใต้ฝ่ามือที่ยังระมัดระวัง ให้ดวงเนตรแดงก่ำคู่นั้นมอบทุกอย่างที่จะทำให้ยูเดอร์ถึงจุดจบ
ต้องการให้มันหยาบ
ยูเดอร์สูดลมหายใจอีกครั้ง แล้วทั้งปอดก็มีเพียงกลิ่นหอมของมินต์ฟุ้งขจร ไหล่บ่าเข้ามาในลำคอ เคลือบชโลมบนลิ้นและฟันจนรับรู้ได้ถึงรสชาติข้นคลั่กของความต้องการที่เปิดเปลือยถึงแก่น กระสันใคร่อยากจนแทบสิ้นสติ และก็เย็นเฉียบจนเขาตัวสั่น
ทว่าคีเซียร์ก็เป็นคนระมัดระวัง
ยูเดอร์นั่งคร่อมทับอยู่บนต้นขาแข็งแกร่ง สองแขนคล้องอยู่ข้างลำคอ แทบจะเกร็งตัวรอความเจ็บปวดจากคมเขี้ยวที่จะมาถึง แต่คีเซียร์ก็เอาใจใส่เหลือเกิน ปลายนิ้วของเขาที่ลากวนอยู่บนเนื้อกลมด้านหลังทั้งร้อนทั้งนุ่มนวล และริมฝีปากของเขาก็แนบกับชีพจรของยูเดอร์ ดูดแล้วก็เลีย เลียแล้วก็กัด แสบคันอยู่บนผิวแดงก่ำ แต่ก็ยังไม่เผยเนื้อแท้เหมือนกลิ่นของเขา ไม่ฝังลงมาถึงเนื้อในแล้วก็หายใจไม่ออกเหมือนที่ยูเดอร์กำลังคิด คิด แล้วก็คิด
คีเซียร์ไม่ได้ส่งเสียง แต่ยูเดอร์ก็ยังได้ยินเขา —ได้ยินความอดกลั้นที่สั่นไหวอยู่ใต้สัมผัสของเขา ได้ยินคำถามที่เขาไม่ได้เอ่ยออกมา และความพยายามที่จะมอบทุกสิ่งที่ยูเดอร์อยาก และยูเดอร์ก็อยากให้มันหายใจไม่ออก
ท่ามกลางกลิ่นหอมหวานที่ตลบอบอวลจนแทบมัวเมา เขากำลังอดทนอยู่ ในพื้นที่เล็ก ๆ ระหว่างผิวกายที่บดเบียดแนบชิด เขากำลังอดทนอยู่ แม้กระทั่งในวินาทีที่ยูเดอร์หายใจเข้าลึกเมื่อมีนิ้วสอดเข้ามาข้างใน คีเซียร์ก็ยังอดทนอยู่
ชายหนุ่มนั่งอยู่ตรงนั้น เงยหน้าขึ้นมองยูเดอร์ด้วยนัยน์ตาฉ่ำปรือ ทว่ากลับกักเก็บความรู้สึกไว้ด้วยความอุตสาหะอันแรงกล้า —ความอดทนในแบบที่ยูเดอร์ไม่เคยมี ความอดทนที่ชวนให้นึกถึงตัวตนของบุรุษผู้หนึ่งที่ไม่เคยปริปากมาเป็นปี ๆ ซ่อนเร้นทุกสิ่งทุกอย่างเอาไว้ภายใต้ชั้นของถุงมือ แล้วก็แสร้งทำราวกับว่าตนเองควบคุมมันได้
เหมือนว่าเขาทนมันได้เสมอมา
แต่ยูเดอร์ก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป
สุดท้ายแล้ว ยูเดอร์ก็เป็นฝ่ายพูดขึ้นมาก่อน
“ท่านหัวหน้า…” เขากระซิบเรียกอีกฝ่ายชิดใบหู น้ำเสียงแหบพร่าและสั่นเครือด้วยแรงอารมณ์ ปลายจมูกซุกไซ้ไปตามไรผม ก่อนจะงับติ่งหูของชายหนุ่มเบา ๆ เป็นการประท้วง
สุดท้ายแล้ว ยูเดอร์ก็เป็นฝ่ายที่ไม่ได้อดทน
เขากระชับสองแขนที่คล้องรอบคอแกร่งให้แน่นขึ้น โน้มตัวลงไปจนแผ่นอกแนบสนิทไร้ช่องว่าง จนได้ยินเสียงหัวใจของคีเซียร์ที่สุดท้ายแล้วก็เต้นรัวแรงไม่ต่างกัน จนกระทั่งโลกทั้งใบเหลือเพียงกลิ่นมินต์หนักหน่วงที่ล้นทะลักเข้ามาในทุกลมหายใจ
ต้นขาของคีเซียร์นั้นอุ่น แต่ก็ยังไม่ร้อนเท่านิ้วเปียกชุ่มที่สอดอยู่ข้างใน เฉอะแฉะไปหมด คับแน่นไปหมด กระสันซ่านขึ้นมาถึงแผ่นหลัง แต่ก็ยังไม่พอ
ยูเดอร์มักเป็นฝ่ายพูดความชอบของตนเองในเรื่องนี้มากกว่าคีเซียร์ ตั้งแต่เรื่องที่อยากมองเห็นใบหน้าของอีกฝ่ายไปจนถึงเรื่องรอยกัดที่ทิ้งเอาไว้บนผิวกาย แต่ต่อให้ยูเดอร์จะเปิดเปลือยตนเองจนเหลือเพียงเนื้อแท้ที่ไร้เหลี่ยมมุมแหลมคม คีเซียร์ก็ยังระมัดระวังอยู่เช่นเดิม ราวกับความอดกลั้นนั้นฝังรากลึกอยู่ในตัวเขามานานเกินกว่าจะสลัดทิ้งได้ง่าย ๆ
และมันก็ยังไม่พอ
ยูเดอร์ต้องการมากกว่านี้
เขาขมวดคิ้ว ละมือออกจากลำคอแกร่งแล้วแนบฝ่ามือลงบนแผ่นอกของอีกฝ่าย ออกแรงดันจนกระทั่งคีเซียร์ยอมเอนหลังราบลงไปบนเตียงตามแรงกด แล้วนิ้วเรียวยาวที่ยังคาอยู่ในช่องทางอุ่นก็หยุดชะงัก
“ยูเดอร์…?”
ยูเดอร์ส่งเสียงฮึดฮัดในลำคอ เขายืดตัวขึ้นเล็กน้อย จ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่คมที่กำลังสั่นไหวตรงหน้า ก่อนจะส่งปลายนิ้วตนเองจิ้มเรียวปากหยักระเรื่อของคีเซียร์ให้เผยอออก
แล้วก็สอดลึกเข้าไปในโพรงปากร้อนระอุนั่น
กลิ่นอันเป็นเอกลักษณ์เข้มข้นขึ้นจนแทบสำลักยามที่ปลายเล็บแทรกผ่านกลีบปาก ยูเดอร์ขยับนิ้วเชื่องช้า ละเลียดผ่านเรียวลิ้นที่พยายามจะหลบเลี่ยงทว่าก็หยอกเย้าของอีกฝ่าย —เหมือนชายที่กำลังทรงตัวอยู่บนเส้นด้ายที่ขึงพาดระหว่างความอดทนกับความต้องการ อยากจะทิ้งตัวลงไปให้สุดสักฝั่ง แต่ก็ยังรั้งตนเองไว้บนสมดุลอันเปราะบางนั้น —บนนิ้วของยูเดอร์ที่สอดเข้าไป แล้วก็กดลงบนซี่ฟัน
เขาออกแรงกดปลายนิ้วลงบนส่วนที่คมกริบที่สุด บนเขี้ยวแหลมที่เพิ่งจะฝากฝังรอยจาง ๆ ไว้บนคอของเขาเมื่อครู่ แล้วคีเซียร์ก็จะทำอะไรไม่ได้นอกจากอ้า หายใจ และสำลัก
ยูเดอร์สูดหายใจเข้า ค่อย ๆ โน้มตัวลงไปจนใบหน้าลอยอยู่เหนือแก้วตาแดงก่ำคู่หนึ่งที่วาวโรจน์ขึ้นมาในความมืด ลมหายใจร้อนจัดแผ่ผ่านผิวหนังที่ถูกขบ ลูบไล้อ้อยอิ่งอยู่บนนิ้วนาง ขณะที่ความแสบคันจากคมเขี้ยวยังคงติดค้างไม่จางหาย
แล้วเขาก็จับมืออีกข้างของคีเซียร์ขึ้นมา —กอบกุมไว้รอบลำคอของตนเอง
เขากระซิบ “คีเซียร์”
และนั่นคือฟางเส้นสุดท้ายที่ยูเดอร์ตัดทิ้ง
เสียงครางต่ำหลุดลอดออกมาจากลำคอของคีเซียร์ สั่นสะเทือนถึงปลายนิ้ว พร้อมกับน้ำลายที่ค่อย ๆ ไหลผ่านข้อกระดูกลงมา
ลมหายใจของยูเดอร์ร้อนระอุจนแทบไหม้ออกมาเป็นควัน บดบังทั้งแสงไฟสลัวรางจากข้างผนังและใบหน้าของคีเซียร์ที่มองมาจากใต้ร่างเขา แต่เพียงแค่เขากะพริบตา โลกทั้งใบก็กลับตาลปัตรไปไม่เหมือนเดิม
แผ่นหลังเขาถูกกดแนบลงกับเบาะนอนเย็นชืด หนาวขึ้นมาจนขนลุก แล้วหลังจากนั้นมันก็มีแต่คีเซียร์
มันเป็นเล็บตัดสั้นอย่างประณีตที่ลากผ่านผิวหนังของยูเดอร์ เป็นมือของคีเซียร์ที่จับอยู่ตรงกระดูกสะโพก และก็เป็นคีเซียร์ที่ก้มลงแตะจูบตรงลูกกระเดือก —ประชิดจนแทบสำลักขึ้นมา จนหายใจไม่ออก จนอยากให้มันมากกว่านี้
ปลายนิ้วยาวที่ยังคงค้างอยู่ภายในช่องทางเบื้องล่างงอเกี่ยวขึ้นในคราวเดียว ความรู้สึกรุนแรงแล่นวาบขึ้นมาตามแนวสันหลังจนยูเดอร์เผลอส่งเสียงออกมาโดยไม่ทันตั้งตัว ความคิดแตกกระเจิงราวกับถูกคลี่ออกเป็นเส้นใยยุ่งเหยิงไร้รูปร่าง ก่อนที่ทุกสิ่งจะขาวโพลน
ร่างของเขาสั่นระริกอยู่ท่ามกลางคลื่นความรู้สึกที่ซัดสาดเข้ามาไม่หยุด ราวกับถูกกลืนลงไปในกระแสน้ำเชี่ยวกรากจนไม่เหลือที่ว่างให้ตั้งหลัก และผิวกายก็เห่อร้อนอยู่ใต้ความเสียดเสียวที่เหมือนกำลังจะไหม้ ทั้งตัวชื้นแฉะไปหมด ไม่อาจแยกแยะได้อีกต่อไปว่าเป็นหยาดเหงื่อหรือสิ่งใด
เขารู้เพียงว่าตนกำลังถูกกักเอาไว้ภายใต้อ้อมแขนของคีเซียร์ รู้เพียงว่านิ้วมือข้างหนึ่งยังคงเสียดแทงเข้ามา ขณะที่อีกข้างกอบกุมอยู่เหนือสะโพกอย่างไม่ยอมปล่อย —บีบจนนิ้วทั้งห้าจมลงไปในเนื้ออ่อน
ความคิดของยูเดอร์ไม่ได้อยู่ในหัวของเขา และตัวของยูเดอร์เองก็ดูจะหายไปจากโลกใบนี้เช่นกัน ไม่อยู่ในวินาทีที่คีเซียร์ผละออกไป ทิ้งช่องทางที่ถูกเตรียมพร้อมจนหลวมให้อ้าอยู่ตรงกลาง แล้วก็ทาบความร้อนอันใหญ่โตไว้บนทางเข้านั้น
ยูเดอร์สูดหายใจเข้าลึก ไม่จำเป็นต้องให้เอ่ยปากขอ คีเซียร์ก็ขยับมือขึ้นมาโอบรอบลำคอของเขาเอาไว้ และยูเดอร์ก็ทำได้เพียงอ้าปากอย่างไร้ประโยชน์เมื่อคีเซียร์ออกแรงบีบเบา ๆ พร้อมกับที่เขาเข้ามา —เหลือแต่เพียงคีเซียร์
ล้อมรอบไปด้วยคีเซียร์ จมลึกลงไปในคีเซียร์ และถูกกลืนหายไปในอุณหภูมิของคีเซียร์
ทุกลมหายใจเข้าออกมีแต่กลิ่นมินต์ที่ระอุร้อนจนแทบไหม้
ฝ่ามือของคีเซียร์กระชับอยู่รอบลำคอของเขา รั้งแรงกดเอาไว้ตรงเส้นกั้นบาง ๆ ระหว่างความสุขกับความเจ็บปวด ทุกครั้งที่นิ้วมือนั้นขยับเพียงเล็กน้อย ยูเดอร์ก็รับรู้ได้ถึงมันชัดเจนขึ้น ราวกับทุกลมหายใจกำลังถูกกักเก็บไว้ภายใต้ความทะนุถนอมอันป่าเถื่อน บีบคั้นให้เขาต้องแหงนใบหน้าขึ้น อ้าปากรับความร้อนรุ่มที่โถมเข้ามาระลอกแล้วระลอกเล่า
ยูเดอร์หันศีรษะซุกเข้าไปในหมอน ครวญครางอย่างไร้ทางอดกลั้นในขณะที่แก่นกายร้อนลวกเสือกไสเข้าออกถี่ยิบพร้อมกับฝ่ามือหยาบด้านที่รูดรั้งอยู่บนเครื่องเพศของตน จังหวะที่สอดประสานทวีความรุนแรงจนระเบิดตัวเป็นความสุขสมล้นทะลัก
เขาถูกปรนเปรอด้วยรอยจูบตั้งแต่ยอดอกจรดตาตุ่ม ทุกอย่างรีบร้อน เร่งเร้า เต็มไปด้วยความกระสันอยากที่ไม่สามารถทำให้หมดไปทั้งแบบนี้ได้ และยูเดอร์ก็ต้องการให้มันร้อน ร้อน ร้อน แล้วก็ร้อนมากกว่านี้ เผาให้มากกว่านี้ ไหม้จนเหลือแต่ควัน
คีเซียร์โน้มใบหน้าลงมากดจูบซับหยาดน้ำตาที่ระเรื่อซึมตรงหางตาของเขาอย่างอ่อนโยน สวนทางกับช่วงล่างที่ยังคงสวนกระทุ้งสะโพกเข้าใส่หนักหน่วง และยูเดอร์ก็ร้อง สองมือเลื่อนไปจิกเกร็งลงบนลาดไหล่กว้างจนแทบจะเห็นภาพของรอยถากที่ลากยาวท่ามกลางเสียงสะอื้นที่ขาดเป็นห้วงและความวุ่นวายของทุกสัมผัสรอบกาย
มันท่วมท้นเสียจนล้นเกินไปหมด แต่ยูเดอร์ก็ไม่อยากให้มันหยุด
เขาอยากให้ทุกสิ่งในตัวเองหลอมเหลวไปด้วยความร้อนของฝ่ามือที่วางหลวมอยู่รอบลำคอ อยากให้ความคิดทั้งหมดละลายหายไปจากหัว และก็ไม่อยากให้คีเซียร์หยุดจนกว่ายูเดอร์จะหายใจไม่ออก
ราวกับอีกฝ่ายได้ยินความปรารถนาที่ไม่ได้เอ่ยออกมานั้น
ฝ่ามือที่โอบอยู่รอบลำคอค่อย ๆ กระชับขึ้นทีละน้อย จนกลายเป็นแรงบีบที่ทำให้หูอื้อ ทำให้มีแต่เสียงวี๊ดของลมติดอยู่ในคอหอย และยูเดอร์ก็หายใจไม่ออก ภาพที่มองเห็นกลายเป็นพร่าเลือนไร้แก่นสาร รู้สึกได้เพียงชีพจรที่เต้นตุบ ตุบ ตุบอยู่ข้างขมับ อากาศน้อยนิดถูกเผาผลาญไปเกือบหมดในอกที่กำลังเดือดปุด ปริ่มอยู่ในลำคอ พร้อมทะลักออกมาลวกทุกคนที่เข้ามาใกล้
กระทั่งคีเซียร์ผ่อนแรงลง
ยูเดอร์สำลัก ร่างทั้งร่างเกร็งกระตุก ก่อนจะปลดปล่อยหยาดอารมณ์แห่งความต้องการออกมาจนเปรอะเปื้อนเต็มหน้าท้อง
ถึงกระนั้น มือของคีเซียร์ก็ยังวางหลวม ๆ อยู่รอบลำคอของเขา นิ้วลวกอยู่บนลูกกระเดือก ร้อนฉ่าราวกับไฟ ลามเลียราวกับกำลังเผาเนื้อหนังให้หมดไปเพื่อที่จะไหม้ได้ถึงกระดูก ประหนึ่งว่าหากคีเซียร์บีบให้นานกว่านี้อีกสักหน่อย ยูเดอร์ก็จะทำได้เพียงแค่กลายเป็นขี้เถ้าอยู่ในอุ้งมือของอีกฝ่ายไปตลอดกาล
สะโพกสอบกระแทกเข้ามาเป็นครั้งสุดท้าย แล้วคีเซียร์ก็ปลดปล่อยสายธารร้อนลวกเข้ามาในเนื้อกายของเขา ยูเดอร์สั่นสะท้านไปทั้งร่าง ราวกับทุกสิ่งกำลังหลอมละลายอยู่ภายใต้เปลวไฟที่ลุกโชนขึ้นจากภายใน ฉ่ำชื้นไปทั่วสรรพางค์ ไม่เหลือพื้นที่ใดที่ไม่ถูกทิ้งร่องรอยเอาไว้
ยูเดอร์หอบหายใจ ช่องว่างแคบ ๆ ระหว่างตัวเขากับคีเซียร์ชุ่มโชกไปด้วยความร้อนที่แผ่ออกมาจากผิว ไม่เหลือที่ว่างให้แม้แต่อากาศลอดผ่าน และยูเดอร์ก็จมอยู่ในมันอย่างเต็มใจ
ความอิ่มเอมเปรมปรีดิ์แผ่ซ่านไปทั้งไขสันหลัง ไหลผ่านเส้นประสาทมาถึงปลายนิ้ว ความใคร่รักและความโหยหาถูกหลอมรวมเป็นสิ่งเดียวกันจนไม่อาจแยกออกได้อีกต่อไป —ยามที่สายตาของเขาหยุดนิ่งอยู่เพียงแก้วตาสีทับทิมที่ยังวาววับด้วยหยาดน้ำตรงหน้า
รู้สึกราวกับตนเองได้เกิดใหม่