Chapter Text
Pasensyosong tao si Mingyu – sobra.
Lumaki siyang may nakababatang kapatid at meron pang dalawang asong kasabay niyang inaalaaan. Walang kaso sa kanya ‘yun, mahal na mahal niya ang pamilya niya. Kahit minsan nakakairita si Minseo sa walang humpay na pang-aasar at pang iinis sa kanya nang walang dahilan, pati na rin ang bigla-bigla na lang na pag-ihi nila Bobpul o ni Ddoongchi sa sala kahit naman potty-trained ang dalawa, ayos lang.
Hindi siya ‘yung tipo ng tao na maiinis agad sa mga kung ano-ano lang. Hindi rin naman siya madaling magalit - kung tatanungin mo nga ang mga kaibigan niya, sasabihin pa nga nila siya ‘yung pinakakalmado sa kanilang lahat. Kahit kailan hindi nagagalit o nagtataas ng boses – ni hindi nga nila alam kung kaya niyang makapatay ng langaw kung kinakailangan eh.
Kahit sa mga naging karelasyon, ganoon rin. Mapagtimpi, marespeto, at higit sa lahat, hindi siya seloso.
Pero ibang usapan na ‘yan pagdating sa mga taong sinusubukan angkinin ang kanya. Noong una, kaya niyang palampasin.
Nakatuon lang ang tingin ni Mingyu sa isang espasyo, pinapanood lang sila Wonwoo, Jeonghan, Seungkwan, Hao, at Joshua na sumasayaw sa ilalim ng strobe lights sa isang bar sa Makati. Kasama naman ni Mingyu sila Cheol, Vernon, Jun, Seokmin, Hoshi at Jihoon, nagkukwentuhan lang – halos sumisigaw na nga minsan sa ingay ng tugtog.
Sa entrada pa lang ng bar, pansin niya na ang malagkit na tingin ng isang lalaki kay Wonwoo – noong una, ayos lang. Gets na gets, isip ni Mingyu nang makita ang lalaking nakatingin sa jowa niya. Maganda, mabait , mahinhin, matalino – mauubos ni Mingyu lahat ng salita sa diksyunaryo sa pagpapaulan niya ng mga puri para sa nobyo – pero alam niyang kulang pa rin ‘yon. Hindi magiging sapat ang mga salita para ilarawan si Wonwoo. Kaya, oo, naiintindihan niya kung may mga nahuhumaling at tumitingin kay Wonwoo – kasi ganon rin naman siya.
Ang kaibahan lang si Mingyu ang nobyo – boyfriend, jowa, iniirog – lahat ng titulong kahulugan ng mga salitang ‘yan – si Mingyu ‘yun…kaya kahit tumingin sila, alam naman niyang hindi niya kailangang mag-alala.
Pasensyo si Mingyu —ibang klaseng inis lang talaga ang magpapalabas ng kulo niya. Pero iba na rin talaga ang kapal ng mga mukha ng ibang lalaki ngayon, ano?
“Pre, babain ko na yata sila Won,” ani ni Mingyu kay Cheol. Ni isang sipsip ng alak hindi siya tumikim — bilang ihahatid niya pa si Wonwoo pauwi.
“Bakit?” tumingin si Cheol sa direksyon ng mata ni Mingyu at ngumiti. “Ayos, may nanlalandi kay Wonwoo ah, hayaan mo na Gyu, para magkajowa na at ‘di na puro aral at kompyuter inaatupag,” tawa niya. “Ikaw rin kaya, hanap ka na rin dito?”
Ah, oo nga pala — putangina.
Hindi nga pala nila alam.
Tatlong buwan na silang nagtatago ni Wonwoo.
Hindi naman sa ayaw nilang ipaalam. Iniiwasan lang nila ang ilangan at pang-iintriga ng mga kaibigan sa kanilang dalawa. Leksyon na ‘yung kay Cheol at Jeonghan — halos hindi sila tinigilang gisahin ‘nung minsang nag-inuman sila sa bahay nila Cheol.
Nang sinagot na siya ni Wonwoo, matapos ang ilang buwang palihim na ligawan at pagkikita, ‘yun ang isa sa mga una nilang napag-usapan. Actually, si Mingyu pa nga ang nag-suggest — kasi alam niya namang hindi pa masyadong kumportable si Wonwoo na pag-usapan ang ganoong mga bagay, lalo na’t hindi pa nagkakaroon si Wonwoo ng boyfriend kahit kailan.
Si Mingyu lang.
“Gagi,” ani ni Mingyu, patay-malisya lang kahit kinakain na siya ng inis. “Paakyatin ko na rito, mukhang ‘di na kumportable eh, tas mukhang lasing na si Han, pre.”
Narinig ni Mingyu ang sabay na pagtayo ni Cheol sa tabi.
“Sama ako,” ani lamang ni Cheol, muntikan niya nang hindi marinig dahil nagsimula na siyang maglakad pababa ng mga hagdan.
Napansin ni Mingyu si Vernon na nagtaas ng kilay nang magsalubong ang mga mata nila. Kung nahalata man ni niya na madaling-madali na si Mingyu, hindi na siya umimik.
Halos magdikit-dikit na ang mga balat ng mga tao sa dance floor . Ang daming tao, gawa siguro ng Biyernes ng gabi. Ayon rin naman ang rason nilang magkakaibigan – kaunting selebrasyon lang kasi nairaos na naman nila ang ilang linggong kalbaryo sa unibersidad.
Rinding-rindi na si Mingyu sa sensasyon ng balat at pawis na kumakapit sa damit niya, kasabay pa ang maingay na tugtog, at nag-iinit na kapaligiran. Walang kwentang aircon, panigurado gusto nang umuwi ni Wonwoo kung ganito.
“Gyu, teka nga,” sabi ni Cheol sa likuran niya, hinigit ng kaunti ang itim na polo shirt ni Mingyu. “Pahintay naman pre, madaling-madali naman ‘to.”
“Sorry,” mahinang sabi lanh ni Mingyu, akmang binagalan ang paglakakad para sabayan ang kaibigan.
After another chorus of Gasolina, Mingyu was finally able to see his boyfriend and Jeonghan.
Agad na tumingin si Wonwoo sa kanya at nagbigay ng impit na ngiti — halatang naiilang na sa nangyayari.
“Oh, love — you’re here,” halos mabulol na sabi ni Jeonghan sa nobyo, “Come, come — meet Chan,” turo niya sa lalaking malapit kay Wonwoo. “See, we t-think — nope, we know, type niya si Wons, ‘di ba Wons?”
Wonwoo laughed only smiled and laughed, trying to dispel the awkwardness.
“Han, lasing ka na yata,” Wonwoo only said.
“Nice to meet you guys,” ani lamang ng lalaki. “Oh, yeah — I just found Wonwoo really pretty, pero it’s fine na—we talked already, don’t worry,” he says apologetically. “I’ll go ahead.”
Naglakad paalis si Chan nang makitang tumango sina Cheol at Mingyu sa kanya. Agad namang niyakap ni Cheol ang kasintahan.
Marahang lumapit si Wonwoo kay Mingyu habang naglalampungan ang dalawa.
“Sorry, baby. Chan was really nice when I told him I wasn’t interested… Si Han lang talaga — napakakulit, ayaw tantanan na jowain na raw ako,” mahinang bulong ni Wonwoo. Napangiti nang bahagya si Mingyu, sinusundan ang likod ni Chan habang nakikinig sa nobyo. Humingi na lang ng pasensya si Mingyu kay Chan sa utak niya.
Sa lapit nilang dalawa, kitang-kita ni Mingyu ang namumuong pawis sa sintido at ibang parte ng mukha ni Wonwoo, at ang kaunting pagkunot ng noo nito dahil sa init. Kinuha ni Mingyu ang panyo sa bulsa at ibinigay ito sa nobyo. Naaamoy niya na si Wonwoo sa liit ng espasyo sa pagitan nilang dalawa – kaunti pa at pwede na siyang humalik sa –
“Wonwoo,” lasing na sabi ni Han. “Why – he’s pogi naman ah.”
Natawa lamang si Wonwoo habang nagpupunas ng pawis. “Hindi naman ako interesado, Han,” ngiti niya lamang.
“Akyat ko muna si Han, tubig lang,” dinig ng dalawa kay Cheol.
They waited until the two were out of earshot before talking.
“Gusto mo na umuwi? Naiinitan ka na?”
“Mhm, pero ayos lang,” ani lamang ni Wonwoo. “Hintayin lang natin sila Shua tas Hao, nasa CR lang, tas si Kwan nag-order pa ng isang cocktail.”
“Lasing ka na po?”
“Hindi naman, baby,” tawa ni Wonwoo. “Tipsy lang konti. Ang sarap ng inorder ni Kwan na cocktail kanina, baby lasang lychee na…”
Pinagmamasdan niya lang ang mukha ni Wonwoo sa buong oras na nagsasalita lang ang lalaki — parang alingawngaw na lang ang maingay na tugtog sa paligid nila.
Minsan hindi pa rin siya makapaniwala na si Wonwoo ang unang nagkagusto kay Mingyu.
Ilang taon na silang magkakilala pero hindi maintindihan ni Mingyu kung bakit hindi niya rin agad napansin na may ganon palang pagtingin sa kanya ang kaibigan. Hindi niya na lamang namalayan, siya rin, nahulog na. Isang araw, habang silang dalawa lang ang magkasama — nagma-Mario Kart sa condo ni Wonwoo — saka niya lang ito naisip. Wonwoo just held his hand to teach him the proper way of holding the controller…and Mingyu felt his heart skip a beat.
“Oh my God — Wons,” he says out loud. “Nilalandi mo ba ‘ko?”
“Wow, salamat ha. Siguro mga dalawang taon ko na ring sinusubukan, pero salamat napansin mo na rin,” tawa ni Wonwoo.
Doon sila nagsimula. That was almost a year ago.
Ngayon, hindi pa rin siya makapaniwala minsan na boyfriend niya na si Wonwoo.
Sobrang ganda talaga — kahit pawis, medyo magulo na ang buhok — napakaganda pa rin sa ilalim ng mga ilaw. Kahit inasar si Wonwoo nila Han kanina sa suot niya na para siyang aattend ng binyag — naka-pink na long sleeves at simpleng puting pants kasi. In Wonwoo’s defense, hindi naman kasi siya pala-inom…kaya wala rin siyang masyadong masuot para sa mga ganitong okasyon, okay? Pero wala ‘yun kay Mingyu.
Pero hindi lang naman iyon. Sa loob ng ilang taon nilang pagkakaibigan, alam niya kung anong ugali ni Wonwoo. Ibang klaseng alaga ang nararamdaman niya palagi pag kasama niya si Wonwoo. Sa totoo lang, hindi lang naman siya— pati na rin ang ibang mga kaibigan nila, ganon makitungo si Wonwoo. He loves deeply and quietly – the kind that settles deep in your bones; the kind that makes you want to live every single moment with nothing but pure bliss…because life has Wonwoo in it.
Maswerte lang siguro talaga si Mingyu na sa mangilan-ngilang sumubok na manligaw at makuha ang puso ni Wonwoo, siya pa rin ang wagi.
Kaya dito, kahit nasa maingay na bar pa talaga hindi niya maiwasang maisip: Tangina, mahal na mahal ko talaga ‘to. Na para bang may nag-pplay na pamilyar na Tiktok audio sa utak niya: Blah, blah, blah, proper name, place name, backstory stuff—
“Min, still listening?” tanong ni Wonwoo, “Did you drink?”
Umiling lang si Mingyu. “Uwi na tayo, baby,” ani ni Mingyu. Hindi nga siya nakainom…pero langong-lango siguro siya sa pagmahamahal. Gustong-gusto niya hawakan at lambingin ang boyfriend niya. “Gusto ko na i-ki—“
“Wons, Gyu!” tawag ni Seungkwan sa kanila, may hawak-hawak pang dalawang cocktail na hindi niya alam kung ano, at nakasunod sila Joshua at Minghao, may kaunting gewang sa mga hakbang.
Agad inabot ni Seungkwan ang inumin kay Wonwoo. “Saan si Chan teh? Si Han?”
Tumingin lang saglit si Wonwoo kay Mingyu, at saka uminom nang pakonti-konti sa alak. Ngumiwi nang kaunti ang jowa, dala siguro ng pait ng alak. Cute.
“Umalis na si Chan,” sagot ni Wonwoo pabalik. “Si Han, inakyat na ni Cheol, lasing na.”
“Ha? Eh ‘di ba ganon rin mga type mo?” sabi ni Kwan. “Sayang naman.”
Muntik nang mabuga ni Wonwoo ang iniinom. Napataas ng isang kilay si Mingyu.
“Gagi, hindi,” sagot ni Wonwoo pabalik. “Ganon type mo , damay sibilyan pa.”
“Oh siya, siya, tama na ‘yan,” pamamagitan ni Mingyu. “Akyat na raw muna tayo sabi nila, mukhang naparami na rin inom si Han— ikaw rin, Kwan. Uuwi na yata sila Cheol maya-maya.”
Anong oras na rin naman — halos mag-aalauna na ng madaling araw.
Pinauna ni Mingyu na maglakad sila Wonwoo, at saka sinundan na lang ang lakad paakyat, binabantayan ang hakbang ng mga kaibigan (at ng boyfriend niya), baka biglang may matalisod.
Nang makaakyat sila, agad umupo si Mingyu sa pinakamalapit na bakanteng upuan sa table nila, katabi ng isang natutulog na Jeonghan at nakaalalay na si Cheol. Nagkatinginan sila nang mabilis ni Wonwoo. Umupo si Wonwoo sa tabi ni Vernon at Seungkwan, halos tapat lang ni Mingyu.
Ilang saglit pa napansin na ni Mingyu ang pagsara ng mata ng kasintahan, unti-unting pinapahinga ang ulo sa balikat ni Seungkwan.
“Antok na yata si Won,” ani niya. “Iuwi ko na, baka magmaktol pa ‘yan kung ‘di makatulog ng maayos.”
Totoo naman— ganon naman si Wonwoo pag kulang sa tulog, lalo na pag nakainom. At, sa kanilang magkakaibigan, siya naman kadalasan ang designated driver ni Wonwoo kung may mga panahon mang sumasama si Wonwoo sa mga inuman.
“Sige pre,” ani lamang nila. “Ingat sa pagmamaneho.”
“Walang sasabay?” ulit na tanong ni Mingyu. Sana wala.
Walang umimik sa magkakaibigan. Tumayo si Mingyu at nag-hintay sa may bandang hagdan. Hindi na siya lumapit — hindi naman nila gawain. Aalalay lang siya pag pababa na sila o kung naglalakad na. Baka kasi mahalata.
Tinapik-tapik si Wonwoo ni Seungkwan para magising, pinapaalalhanan na ihahatid na ni Mingyu pauwi. Dahan-dahang tumayo si Wonwoo, saka naglakad patungo sa nobyo, halatang antok na gawa ng alak at puyat.
“You okay, baby? Can you walk?” malambing na bulong ni Mingyu nang malapit na si Wonwoo sa kanya.
Tumango lang si Wonwoo. “Let’s go, Min.”
Tumingin muli si Mingyu at Wonwoo sa mga kaibigan at kumaway na lang para magpaalam.
Muling nagtagpo ang mata ni Vernon at Mingyu.
Nginitian lang siya ni Vernon, saka nilihis ang tingin para makipagkwentuhan ulit kay Seungkwan.
Mahina lang ang tugtog sa kotse ni Mingyu.
“Nap ka muna baby,” mahina niyang sabi nang maramdam ang dahan-dahang paglapat ng ulo ni Wonwoo sa braso niya.
Nanlalambing, inaantok na nga.
“Sakit ulo, baby?” ani Mingyu, hindi inaalis ang tingin sa daan.
“Di naman, sleepy lang,” sagot ni Wonwoo pabalik. Nararamdaman ni Mingyu ang bawat galaw ng mukha ni Wonwoo habang nakakapit sa braso niya. Hindi niya man masilip, alam niyang nakanguso na rin si Wonwoo.
Napangiti lamang si Mingyu.
“May gusto ka bang food na daanan?”
Humikab si Wonwoo bago sumagot. “None, baby.”
“Okay, go nap muna. Gisingin kita pagdating, okay?”
“Mhm ,” ani lang ni Wonwoo bago alisin ang ulo sa braso ng nobyo. Narinig ni Mingyu ang tunog ng upuang nag-adjust pababa. Sa ilang saglit, narinig niya na ang pagbagal ng paghinga ni Wonwoo at ang mahihinang hilik nito.
Nilapat ni Mingyu ang kamay sa kontrol ng radyo at mas lalong hininaan ang tugtog.
Saglit siyang sumilip sa kanan niya at napangiti.
Medyo naka-awang ang labi ni Wonwoo, may kaunting laway pang tumutulo, nakakunot ang noo habang natutulog.
“Sleep well, baby.”
“Won, baby,” malumanay niyang tawag kay Wonwoo, marahang hinahaplos ang mukha ng nobyo. Parang kasalanan na gisingin si Wonwoo ngayon — para kang nanggigising ng angel na bumabawi lang ng tulog.
Pero kailangan eh. Halos sampung minuto na sila sa parking lot ng condo ni Wonwoo.
Matapos ang ilang tawag at haplos, nagising na rin ang binata, may bahid pa ng antok sa mabigat na talukap.
“Dito na?”
“Mhm, gising na muna,” ani ni Mingyu, saka pinatay ang makina ng sasakyan. “Hindi ka talaga nahihilo? Buhatin na kita sa likod ko,” pagpalatuloy nito.
“Hindi po,” mahinay na ani lamang ni Wonwoo, inaayos ang sarili at inayos ang upuan.
“Tara na.”
Mabagal lang silang naglakad sa underground parking ng condo ni Wonwoo — magkahawak ang kamay at ubod ng lapit, halatang sabik na sa oras na silang dalawa ang magkasama.
“Gusto mo na bang sabihin sa kanila, baby?” biglang tanong ni Mingyu — hindi niya rin alam kung bakit.
“Hm, okay naman na sa’kin, feel ko wala rin naman tayong magagawa kung chismosa sila. Might as well,” sagot ni Wonwoo habang pinindot ang unit number sa elevator. “Why? Ano meron?”
Walang masabi si Mingyu. Hindi niya rin alam ba’t niya nasabi – spur of the moment thing, kumabaga.
“Was this about earlier? Selos ka?” tuloy na tanong ni Wonwoo, medyo nangingiti na sa kanya.
Biglang naramdaman ni Mingyu ang init at sikip sa elevator. Hindi pa nakakatulong na halos nasa ika-28 na palapag pa ang unit ni Wonwoo.
“Hindi naman sa ganon, baby,” ani ni Mingyu, sinusubukang iiwas ang tingin sa mata ng nobyo.
“Eh ba’t ‘di makatingin, hm?”
Ganyan. Alam na alam talaga kung paano siya kunin. Kaunting pa-cute lang, kaunting lambing lang, wala na — hindi niya na alam ‘yung sasabihin niya.
“Okay, medyo lang naman,” amin ni Mingyu, sabay ng pagbukas ng elevator.
Nagalakad sila palabas, at marahang binuksan ni Wonwoo ang pinto ng unit niya.
“Akala ko kasi hahawakan ka na niya,” mahinang sabi ni Mingyu nang sinara na muli ni Wonwoo ang pinto, pinipihit ang lock, saka tinabi ang susi sa may maliit na lagayan.
“Oh no, my baby got jealous,” malambing na tawa ni Wonwoo at niyakap ang nobyo. “Don’t worry — ikaw lang naman mahal ko eh…ngek.”
“I know, sorry, baby,” sabi lang ni Mingyu, hinalikan ang buhok ng nakatatanda. “Ikaw lang din naman. Nairita lang siguro ako.”
Ngumiti lang si Wonwoo. “Hey, valid naman po. Let’s tell them first thing in the morning. Para ‘di na rin ako ireto kung kanino.”
Aalisin na sana ni Wonwoo ang yakap sa nobyo nang maramdaman ang paghigpit ng kapit ni Mingyu sa bewang niya.
“Kiss ko?”
Wonwoo could only snicker before giving in.
“Sleep over?”
“Yipee,” ani lang ni Mingyu akap-akap pa rin ang nobyo. “Shower ka na, sunod ako after mo.”
Tulog dapat silang dalawa – magkayakap sa dilim, makapulupot sa ilalim ng kumot.
Alas dos pasado na rin ng madaling araw – pero andito sila sa sofa ni Wonwoo, nanonood ng pelikula. Nawala ang antok ni Wonwoo nang makatulog sa sasakyan, pero halatang may kaunting amats pa. Ayos lang naman kay Mingyu, hindi rin naman siya inaantok masyado. Saka gusto niya ring sulitin ‘yung ganito si Wonwoo. Hindi naman kasi touchy si Wonwoo, may mga pagkakataon lang – tatlong sitwasyon lang.
Una, ganito – pag may kaunting alak sa sistema, halos bagsak ang inhibisyon sa katawan. Tila ba nagigising pusang nanlalambing.
Pangalawa, kung may nagawang kasalanan – kahit hindi siya mag-sorry kaagad alam na ‘yan ni Mingyu. Mas mabilis pa sa alas kwatro kung yumakap at humalik.
At pangatlo – pag may gusto si Wonwoo…kadalasan ‘yung tipo ng gusto na hirap na hirap na hindian ni Mingyu. ‘Yung tipo na may isa sa kanilang halos umiiyak sa sarap at nanghihingi pa ng mas higit pa sa binigay – ‘yung tipong halos mabaliw na si Mingyu sa pagpipigil.
Nagpapasalamat si Mingyu na buti, ‘yung nasa una lang. Amats lang. Pero ewan, hindi pa rin naman imposible na umabot sila sa pangatlo.
“You’re not paying attention,” striktong sabi ni Wonwoo kay Mingyu, tinatapik ang brasong nakapulupot sa bewang niya. “Pay attention, Mingyu.” Paktay, na-full name pa.
“Hm, sorry baby,” pasubali nito sa nobyo at binalik sa telebisyon ang mata, pinapanood muli ang pamilyar na hitsura ng Great Hall ng Hogwarts, pinapanood si Draco na ngumisi sa ilalim ng Sorting Hat.
Tahimik lang silang nanonood, magkayakap at ‘di nagsasalita.
Sa gitna ng hita ni Mingyu, lulan niya ang katawan ni Wonwoo. Prenteng nakasandal ang likod ni Wonwoo sa dibdib niya, habang nakasiksik naman ang ulo nito sa leeg ni Mingyu. Ayos lang sana. Hindi naman bago kay Mingyu ‘to – lagi naman na silang ganito simula ng naging sila.
Pero, grabe naman kasing pagsubok ngayong gabi.
Nakalantad ang makinis na biyas ng boyfriend niya, halos walang tinatagong balat sa iksi ng suot nitong shorts. Sa anggulo ni Mingyu, nakikita niya rin ang pag-usli ng t-shirt niyang suot ni Wonwoo, medyo bumababa ng kaunti sa balikat ng nobyo. Hindi rin nakalampas sa paningin ni Mingyu ang makinis na balat ni Wonwoo sa tiyan. Ang bango-bango talaga, isip ni Mingyu habang nalalango sa amoy ng nobyo.
Hindi naman ‘to bago sa kanya – may mga nagawa na silang mga kabastusan – kaunting hawak dito, pisil doon, hagod dito, dila roon – pero kahit kailan, hindi natutuloy sa kama.
Sa madaling salita – hindi pa sila nagkakantutan.
At ayos lang ‘yun kay Mingyu – pasensyoso at matimpihin siyang tao, at higit sa lahat, ma-respeto. Kahit unti-unting pinuputol ni Wonwoo ang dating mahabang hibla ng pasensya niya…pagdating sa mga…sekswal na bagay.
Si Wonwoo lagi ang pasimuno.
Aksidente kuno na kakandong kay Mingyu. Ngunit maya’t maya pa, naka-trenta minutos na silang naglalaplapan sa sofa ni Mingyu sa condo niya, maga ang mga labi nila at parehong nanlalagkit ang mga pangilalim. O kung hindi naman, aksidente kuno niyang malalaglag ang isa sa mga kubyertos sa mesa bago kumain, at maya’t maya, nakaluhod na ang nobyo sa harap ni Mingyu – minamasahe at akmang isusubo na sana ang kargada ni Mingyu, bago niya lambingin ang nobyo para lang itigil ang ginagawa…kahit sobrang sakit na rin ng puson niya minsan.
Putangina gets niya naman. Gusto na ni Wonwoo.
Hindi naman bago si Mingyu sa ganito, may mga nakarelasyon na rin naman siya dati. Pero shet, hindi niya pa rin maalis ang kaba at alinlangan – lalo na walang karanasan ang nobyo niya sa ganitong bagay. Siya ang una (at huli) na boyfriend ni Wonwoo, syempre gusto niyang maging espesyal ang first time nila, lalo na para kay Wonwoo. Kaya ayaw niya ring magpadalos-dalos – kaya kahit anong tukso na ginagawa ni Wonwoo, pinipigilan niya parin – sinusubukang ibigkis ang kumakawalang libog at pilit pang hinahabaan ang hibla ng pasensyang halos maubos na.
Iniwas niya ang tingin sa makinis at maputing balat ng nobyo at pilit na nilipat ang atensyon sa pelikulang pinapanood.
Binasag ng sunod-sunod na tunog ng telepono ni Wonwoo atensyon nilang dalawa.
“Can you read the message, baby?” ani ni Wonwoo, nakatingin pa rin sa telebisyon.
Marahang inalis ni Mingyu ang kamay sa bewang ng nakatatanda at inabot ang telepono sa may maliit na mesa tabi ng sofa.
Nang buksan ni Mingyu ang telepono ni Wonwoo, bumulagta sa kanya ang sunod-sunod na text ni Han. Natahimik siya habang binabasa ang mga mensahe at napataas ang kilay.
Han
Heheh hi wonsw
Hahsh i left Chan ur number pla so if he texts dapat reolyn mo ha
u deserbe t get laid
heh good nichrt
*ggood nicgt
sorry wons, si cheol to. good night.
pasabi pala kay gyu kung nasa byahe pa kayo na magreply siya
Salamat
“Sino ‘yan?” tahimik na tanong ni Wonwoo.
Ilang segundo ang lumipas bago sumagot si Mingyu.
“Ah, si Han lang, baby…’tas si Cheol.”
Inabot ni Mingyu ang telepono sa nobyo at hindi muna umimik habang pinapanood si Wonwoo na basahin ang mga mensahe.
“Oh,” mahinang sabi lamang ni Wonwoo. “Kulit ni Jeonghan talaga.” Hindi nireplyan ni Wonwoo ang mga text at binigay lang kay Mingyu pabalik ang telepono para itabi muli, inayos ang higa, saka nanood muli.
Hindi na nagsalita muli si Mingyu.
Ano ba ‘tong pinasok niya? Ba’t niya ba kasi nirekomenda na sikreto na lang muna? Ah, tama, para rin naman kay Wonwoo – para ‘di siya puntiryahin ng mga tanong…para kumportable pa rin siya.
Simula pa noong una, bago pa sila magligawan, marami naman na talagang nagkakagusto kay Wonwoo – maraming sumubok manligaw, pero dahil nga iba naman din ang gusto ni Wonwoo – wala ring nagtatagal, wala ring nakakakuha ng atensyon niya. Pati mga reto kay Wonwoo, marami rin – sila Jeonghan at Seungkwan ang kadalasang may pakana. Hindi naman interesado si Wonwoo, pero hinahayaan niya na lang kasi natatawa siya sa mga reaksyon ng mga kaibigan pag nalalaman nilang hindi na naman umabot sa dalawang araw ang bawat chat sa mga niretong kausap.
Kaya noong nagsimulang manligaw si Mingyu, sinabi niya na ‘ayos lang’, para hindi rin daw mahalata. Ayos lang naman – hindi naman sila ‘yung gusto ni Wonwoo eh. Pero simula noon, magaling nang dumistansya agad si Wonwoo sa mga nagtatangkang ligawan siya, na laking pasalamat ni Mingyu.
Pero minsan, may onting bahid pa rin talaga ng selos at inis na kumakawala sa katawan niya. Ang hirap din pala – kahit boyfriend niya na, hindi niya mabakuran, hindi niya maangkin.
“Sleepy ka na, Min?” tanong ni Wonwoo sa kanya, pinuputol ang takbo ng iniisip ni Mingyu. “Tahimik mo diyan.”
Nakaangat ang ulo ni Wonwoo ng bahagya, sinusubukang kunin ang mga mata ni Mingyu.
“Hm, ‘di pa, baby. Tapusin lang natin movie,” ani ni Mingyu, dahan-dahang binalik ang mga braso sa bewang ni Wonwoo. Hindi na ulit siya nagsalita pagtapos.
Sa ilang saglit, naramdaman ni Mingyu ang marahang pag-ikot ni Wonwoo – hinaharap ang sarili sa nobyo, dinadagan ang katawan kay Mingyu. Kitang-kita ni Mingyu ang malambing na ngiti ni Wonwoo – medyo naniningkit lalo ang mga mata sa likod ng salamin.
Ngek, e di parang nawala na ‘yung inis niya kay Jeonghan at sa Chan niyan.
“Selos ulit, baby?” tanong ni Wonwoo.
Hindi umimik si Mingyu at umiling lang, binalik ang ngiti kay Wonwoo.
“Ngek, ba’t di nagsasalita?”
“Konti lang naman, baby… medyo inis lang, kasi ano…ewan.”
“Kasi binigay ni Han ‘yung number ko ba?”
“Mhm…baka i-text ka,” matipid na sagot ni Mingyu, “Eh mabait ka, baby eh, replyan mo pa ng ‘it’s ok’,” nguso ni Mingyu.
Tumawa lamang si Wonwoo bago ilipat ang mga palad sa dibdib ng nobyo, at itinulak ang sarili pataas upang iupo ang sarili sa ibabaw ni Mingyu.
Marahan niyang nilandas ang makinis na hita ng jowa, at nilipat ang mga palad sa balakang ng nakatatanda.
Hindi pinansin ni Mingyu ang mahinang pilantik sa boxers niya nang maramdaman niya ang paglapat ng puwet ni Wonwoo sa kanya.
“Pero sa’yo lang naman ako baby, alam mo naman ‘yun ‘di ba?”
Putangina, isip-isip ni Mingyu, nakatingala lamang sa nakangising mukha ng nobyo.
“Ah…oo naman,” singhap ni Mingyu nang maramdaman ang dahan-dahang paggiling ng nobyo.
“Alam mo naman na pwedeng-pwede mo ‘kong angkinin, baby,” bulong ni Wonwoo — hindi itinigil ang pagkiskis sa sarili.
Binaba ni Wonwoo ang mukha sa leeg ng nobyo at hinalikan ang namamawis na balat.
“Alam mo naman kung paano…” bulong niya, mainit at malambing, labi’y dumudikit sa sensitibong tainga ni Mingyu.
“Kantutin mo kaya 'ko, baby…para ‘di ka na mag-selos, hm?”
Putangina talaga — napalunok lamang si Mingyu sa narinig, humihinga nang malalim at nagpipigigil.
Unti-unti ng naramdaman ni Mingyu ang munting pag-angat ng pwet ni Wonwoo at naramdaman ang mainit na palad ni Wonwoo, kinakapa at pinipisil ang namumuong bukol sa ibaba niya.
“Ah, Wonwoo — baby, teka lang,” mahina niyang ungol, hindi alam kung saan ibabaling ang atensyon — sa mga halik ba sa leeg at tainga niya, o sa malambot na kamay sa kargada niya.
“Ayaw mo, Min?” tanong ni Wonwoo sa kanya, hindi sinasanto ang leeg niyang paniguradong pinatado na ng kulay lila at pula kinabukasan.
Mingyu could only moan.
“Hindi naman — ah — sa ganon,” ungol niya sa hangin.
“Hm, parang ayaw mo yata…” bulong ni Wonwoo, binitawan ang bukol niya, saka inangat ang sarili, tuloy lamang sa paggiling sa nobyo.
Tuliro lamang si Mingyung nakatitig sa mukha ng nobyo — malarosas ang pisngi at may namumuong pawis sa leeg at mukha.
“…Eh kung kay Chan na lang ako magpakantot?”
Napahigpit ang hawak ni Mingyu sa bewang ng nobyo sa narinig.
“Siya na lang makauna sa’kin, gusto mo?”
Tila ba nabingi si Mingyu at ang tanging alingawngaw na lang ng pagpigtas ng natitira niyang hibla ng pasensya ang narinig niya.
“Tangina naman, Wonwoo.”
‘Yun lamang ang mga salitang narinig ni Wonwoo bago niya naramdaman ang biglaang pag-upo ni Mingyu. Pero walang pakialam si Wonwoo. He liked playing games…especially ones he knew he could win.
“I bet he can fuck me – “ daldal ni Wonwoo bago siya siniil ng malalim na halik ni Mingyu.
Mainit, magaspang at ubod ng basa – malayong malayo sa lambot at lambing na ginagawa nila kanina.
Mingyu pressed his fingers deep in Wonwoo’s skin – so deep it might leave bruises.
Hindi mapigilan ni Wonwoo ang mga ungol na kumakawala nang maramdaman ang mga kagat sa kanyang labi, tila humihingi ng permiso para pasukin at tikman.
Wonwoo complied, opening his mouth – letting Mingyu’s tongue explore him.
“Putangina,” mura ni Mingyu sa bawat halik. “Papakantot ka sa iba? Tignan natin pagkatapos nito kung kaya mo pang sabihin ‘yan.”
Tanging ungol lang ang naging sagot ni Wonwoo – maiging nakakapit sa leeg, gumigiling, at binabalik ang mga halik. Puta, nanlalagkit na ‘yung shorts niya.
“Kapit kang maigi,” ani lamang ni Mingyu bago niya buhatin ang nakatatanda para ayusin ang posisyon sa sofa. Sumunod lamang si Wonwoo pero ‘di tinigil ang pagpapaulan nito ng mga halik sa labi ng nobyo, walang pakialam kahit buhat-buhat na siya sa hangin.
Sa isang iglap, naramdaman na lamang ni Wonwoo ang sofa sa likod, kasabay ang paghihiwalay ng labi nila. Pagbukas niya ng mata, nasa harap niya na si Mingyu – akmang nakatayo at hinihubad ang puting t-shirt, pinapaunlakan si Wonwoo na titigan at landasin ang bawat linya at kurba ng katawan ni Mingyu. Titig kung titig, hindi niya pinalampas ang pagkakataon, napakagat na lamang siya sa labi habang tinititigan ang maskuladong katawan ng nobyo at ang malaking umbok sa boxers nito – hindi sinasadyang magpakawala ng impit ng halinghing nang makita ang pagkislot nito.
“Mingyu…” tawag niya lamang sa nobyo, atat na atat, hindi baleng kanina pa sila naghahalikan. “Baby, kiss pa, please,” ani niya – wala ng pakialam kung magmukha man siyang putang hayok.
Mingyu only smiled before dropping a kiss on Wonwoo’s forehead.
Magrereklamo na sana si Wonwoo. Pero tila lahat ng inis nawala nang makita niya ang nobyong lumuhod, direkta sa pagitan ng mga hita niya.
Putangina.
“Ayos lang ba, baby?” malambing na ngiti ni Mingyu.
Parang mas lalo yatang nahulog si Wonwoo. Ni wala namang bastos sa tanong ni Mingyu — ang lambing pa nga ng pagkakasabi…pero ba’t kinilig? Pakiramdam niya lahat ng init sa katawan lumipat sa mukha niya, pinipinturahan ang pisngi ng pula.
Napangiti rin si Wonwoo. “Mhm, opo,” sagot lang niya habang tumatango.
Ngumiti lang si Mingyu bago gumalaw. Dahan-dahan niyang hinaplos ang makinis na balat ng nobyo saka nag-iwan ng mga halik kung saan nanggaling ang mga kamay. Sinilip nang bahagya ang puting shorts ni Wonwoo at napakagat lamang sa labi.
“Basa ka na agad dito, baby,” wika niya lamang nang makita ang nanlalagkit niyang damit. Halinghing lang ang sagot ni Wonwoo.
Halos hindi huminga si Mingyu nang hilahin niya pababa ang shorts ng nobyo. Nang makarating ang shorts sa hita ni Wonwoo, saka lang niya napansin.
“Wonwoo…fuck – no undies, baby? Really?”
Pinanood niya lamang si Wonwoo na pagdikitin ang mga hita, tila sinusubukang pigilan ang nagbabadyang libog sa katawan.
“I – I… para presko lang…” ani niya, boses ay nanliliit sa hiya. “Do you hate it?”
Halos mabaliw na si Mingyu sa nalaman. Putangina. Inalala ni Mingyu ang mga panahong naglalapan sila ng jowa niya sa condo ng isa’t isa, pati ang mga panahong magkasama silang natutulog. Kaya pala minsan nararamdaman niya na lang na may mainit sa pambaba niya pagkatapos nilang maglambingan ng jowa niya, kahit magkayap lang. Kaya pala minsan pakiramdam niya sarap na sarap lagi si Wonwoo kahit nakapatong lang sa kanya habang naghahalikan.
Tangina, kaya pala minsan laging may naiiwang marka sa damit niya.
Mabilis niyang hinubad ang tela sa binti ng nobyo at nagsalita – hindi sinasagot ang tanong ni Wonwoo.
“Buka.”
Putangina talaga.
Slowly, Wonwoo spread his legs, opening himself up to Mingyu. He ignores the way his thighs were shaking as he plants his feet down the edge of the sofa, baring himself whole – nothing to hide from Mingyu’s prying eyes.
Pinapanood niya lamang si Mingyu nakatitig sa gitna ng mga binti niya.
“Stop staring, please,” bulong lamang ni Wonwoo – kinakain ng hiya. “Do something, Min.”
Halos mabingi si Mingyu sa lakas ng kabog ng puso niya — umaabot ang malakas na pagpulso hanggang sa tainga.
Tumambad sa mata ni Mingyu ang naglalawang puke ni Wonwoo – makintab, makinis, at malarosas. Ramdam niya ang mas lalong pagtigas ng tite niya sa boxers niya, kumikislot at umiiyak rin sa libog. Hindi mapigilan ni Mingyu na dilaan ang sariling labi habang pinapanood ni Mingyu ang maliit na butas ni Wonwoo – pumipikit at tumitibok, tila pinipigilan ang patuloy na pagtagas ng katas.
Puta, basang-basa si Wonwoo, hindi lamang ang mismong puke niya. Nagkalat rin ito sa mga hita.
“Baby,” halos malagutan ng hininga si Mingyu sa pagsasalita. “Pwede ko bang dilaan? Please?”
Wonwoo only nodded, reaching out to grasp at Mingyu’s head, urging him to come closer.
Nang matanggap ang pahintulot, agad nilapit ni Mingyu ang mukha sa mga hita ni Wonwoo at nagsimulang maglapat ng mga halik sa makinis na balat ng nobyo. Hindi niya pinalampas ang pagkakataong mag-iwan ng mga marka sa magkabilang hita at singit ng nobyo, dahan-dahan lang, parang debotong humahalik sa kanyang poon.
Mabagal lang siyang gumalaw, sinusulit ang pagkakataon.
Halik. Kagat. Dila.
Metodikal ang naging proseso ni Mingyu – ninanamnam ang oportunidad na sambahin ang katawan ni Wonwoo.
“Min—baby,” mahinang ungol ni Wonwoo. “Fuck, please don’t tease.”
Tumingala si Mingyu at tinignan ang nobyo — gulo-gulo na ang buhok at halos mahulog na ang salamin, namumula ang buong leeg. Ni t-shirt niya mukhang basa na sa pawis.
Sobrang makasalanan tignan.
“Sorry,” Mingyu said as he left another kiss on Wonwoo’s thigh.
Binaling niya ang tangin pabalik sa puke ni Wonwoo, basang-basa at pumipikit-pikit, hayok na hayok nang magpagamit.
Agad kumapit si Mingyu sa mga magkabilang hita ni Wonwoo, lalong binuka ang mga binti.
“Min — I — fuck!”
Wala nang nagawa si Wonwoo kundi umungol na lang nang maramdaman ang mainit na dila ng nobyo sa puke niya. Mabagal at marahan ang hagod, kinakalat lalo ang tumatagas niyang katas.
“Ah — baby,” tuloy-tuloy na ungol ni Wonwoo, pilit na sinasara ang mga hita sa sensasyong nararamdaman.
But Mingyu held him tight, keeping his legs spread and open all over for him.
Walang habas niyang dinilaan ang butas ni Wonwoo — paikot-ikot at pataas — dahan-dahan muna, hanggang sa mas binilisan at mas diniinan ang bawat hagod mula sa dila. Hindi niya rin pinalampas ang tinggil ng nobyo — sinusopsop at dinidilaan nang paulit-ulit.
“Min — fuck, I can’t—“ matinis na daing ni Wonwoo, ‘di mapigilang sabunutan ang buhok ng nobyo at ‘di mapigilan ang panginginig sa mga hita.
Mingyu slowly removed his mouth on his boyfriend’s cunt. Marahan niyang hinalikan ang butas…saka ito dinuruan.
“Putangina, Mingyu,” Wonwoo moaned in high pitch as he watched his boyfriend lap at his pussy once again. He felt a wave of slick come out of him as he saw his boyfriend’s tongue moving deliciously against him.
“Basang-basa ka, baby,” ani ni Mingyu — hingal na hingal, marahan pa ring dinidilaan ang puke ng nobyo.
Hindi tinantanan ni Mingyu ang pagkain sa jowa niya. Mas lalo niyang binaon ang mukha, wala nang pakialam kung tumama na ang ilong sa tinggil ng boyfriend niya, at mas lalong binilisan ang paggalaw, sabay ng pagpasok ng dila sa butas ng nobyo.
“Tangina, Min!” mura ni Wonwoo, halos nangingisay na sa sarap — sumisikip at sinasakal ang dila ni Mingyu.
Paulit-ulit at walang tigil lamang si Mingyu.
Paikot-ikot sa tinggil, sabay supsop, saka inilalabas at pinapasok — kinakantot ang puke ng nobyo gamit ang basang dila.
Mabilis.
Mabagal.
Labas.
Pasok.
“Fuck — I think — ah, gonna cum — Mingyu, please,” ani ni Wonwoo, hindi mapakali sa kinauupuan. Pero ngumiti lang si Mingyu sa ginagawa, pinapanood ang mukha ni Wonwoo lamunin ng sarap — nakaawang lang ang bibig at tuloy-tuloy ang mga matitinis na ungol sa kumakawala sa labi.
Mingyu could cum just from watching this – he could feel his cock throb deep in his boxers with every lick and slurp, feeling his tip leaking as he watched Wonwoo thrash around above him.
“Fuck, fuck,” tanging wika lamang ni Wonwoo — unti-unting ginigiling ang bewang, hinahabol ang rurok — halos hindi na hinahayaang makahinga si Mingyu.
Pero tangina, langong-lango na rin naman si Mingyu. Wala na siyang pakealam kung halos hindi na siya makahinga, at kung halos babad na ang mukha niya sa katas ni Wonwoo.
But he wanted to push Wonwoo further.
Mingyu inches his face slightly away from Wonwoo.
“Kaya mo, baby? One finger?” panandaliang tanong ni Mingyu, binabagalan ang pagdila.
“Mhm,” Wonwoo only mustered, too consumed by pleasure to even speak coherently.
Marahang inalis ni Mingyu ang hawak sa isang hita ni Wonwoo saka tinapat ang palad sa naglalawang puke ng boyfriend.
Walang paalam niyang sinimulang lamasin at haplusin ang puke ng boyfriend niya, binubuka at pinaglalaruan nang bahagya ang hiwa kasabay ng pagdila sa tinggil.
Marahan niyang pinasok ang isang daliri, dahilan para mapaigtad ang boyfriend.
Nilabas pasok lang ni Mingyu ang isang daliri sabay ng pagsupsop at pagdila. Sobrang kalat at bastos ng tunog sa sala ni Wonwoo — dinig sa buong unit ang bawat ulos ng daliri sa puke niya.
“Ah, Min – isa pa, please – kaya ko po,” halinghing ni Wonwoo, umaarko ang likod sa sarap, mas lalong binubuka ang mga hita, mas lalong dumidiin ang hawak sa ulo ni Mingyu.
At sino ba naman si Mingyu para hindian si Wonwoo?
Hindi siya nag-atubili at agad sumunod na lamang.
Agad niyang sinabay ang isa pang daliri sa ulos, kinakantot nang walang-awa ang naglalawang puke ng boyfriend.
“Oh fuck,” ingit ni Wonwoo nang maramdam ang mas makapal na pulgadang pinasok sa kanya, iniinat lalo ang makipot niyang butas.
Mingyu plunged his fingers as deep as he could, hooking them up in the process — hitting Wonwoo in all the right places. He didn’t stop licking and sucking his boyfriend’s clit in the process — stimulating the sensitive bud further as he finger fucked his boyfriend.
God, it was so fucking dirty. Mingyu could hear every wet glide of his fingers inside his boyfriend’s cunt, a resounding schluck with every push and pull, echoing all around him. It was messy and all kinds of filthy.
And fuck, Mingyu loved every second of it.
“Tangina,” he moaned at his boyfriend’s pussy, hard and impossibly turned on, his boxers tight against his cock. “Lalabasan na yata 'ko kinakain lang kita,” he drawls.
“Mingyu— tangina ,” he hears Wonwoo scream in high pitch. Mingyu could feel his boyfriend’s cunt fluttering around his thick fingers.
“Ano lalabasan ka na? Hm?” he mocks, as he grinds his cock in the air, close to cumming already as he watches his boyfriend lose himself in pleasure.
“O-op—fuck, opo, baby,” Wonwoo babbles, pushing Mingyu’s head closer to his cunt, ferociously rubbing himself on Mingyu’s drenched face.
“Cum.”
Mingyu only whispered as he jammed a third finger inside his boyfriend’s pussy, stretching and filling him to brim, as he sucked and toyed with Wonwoo’s clit between his tongue.
Wonwoo screamed.
“Min—baby, fuck — oh God,” sigaw ni Wonwoo habang naramdaman ni Mingyu ang biglang pagsikip at pagkislot ng loob niya, sinasakal ang tatlong daliring nakabaon; may onting katas na sumisirit pa palabas ng puke ng boyfriend niya.
“Cumming, oh my — Min,” ani ni Wonwoo nang paulit-ulit, lasing na lasing sa sarap, hindi mapigilang ikiskis ang sarili sa mukha ni Mingyu.
Putangina, mahinang daing ni Mingyu nang malasahan ang pinaghalong tamis at alat ng katas ni Wonwoo — hindi tinitigilan ang paglalap sa puke niya, hindi nagsasayang ni isang patak.
Mingyu felt his cock twitch wildly as he watched Wonwoo cry from overstimulation. In a matter of seconds, he felt a throb and spurt from his cock — painting his boxers white from cum.
“Ha, putangina,” he moaned at Wonwoo’s cunt, licking his boyfriend clean, lapping at the slick of mess he made, before taking out all three of his fingers.
Pinanood lamang ni Mingyu ang puke ni Wonwoo — basang-basa dahil sa pinaghalong laway at katas, medyo binat at namumula dahil sa rahas ng pagkantot.
Putangina, sobrang sarap.
Mingyu couldn’t resist.
He took another whiff of his boyfriend’s cunt, before lapping at it once again.
“Stop — too much,” Wonwoo could only moan, pushing Mingyu’s face away from his twitching and gaping hole. “Baby…too much,” he cries.
Nilayo ni Mingyu ang mukha sa nangingig na hita ni Wonwoo, saka dahan-dahang tumayo, hindi alintana ang nanghihina niyang tuhod. Marahan siyang pumwesto sa gitna ng mga hita ni Wonwoo saka siniil ng malalim na halik ang nobyo.
Umungol lamang si Wonwoo nang maramdaman ang mainit at basang mukha ng nobyo. Dahan-dahan niyang binuksan ng labi, hinahayaan si Mingyu na pasukin at dilaan ang bibig, nagpapalitan ng mga halinghing at laway. Lasang-lasa ni Wonwoo ang sarili — maalat at matamis — habang sinusopsup at dumidila pabalik sa dila ng boyfriend niya.
“Hm,” Wonwoo hums as their lips break apart. “Basang-basa mukha mo Min,” he says dazedly, staring at Mingyu’s lips, chin, and nose, shiny with spit and cum. Wonwoo tries to ignore the leaking wetness from his cunt as he feels the heavy weight of Mingyu’s cock against him.
“Sarap mo eh,” he only says. “Sorry, baby… too much kanina?” Mingyu murmurs against Wonwoo’s lips, pressing small kisses as an apology.
Wonwoo smiled against Mingyu’s mouth. “Hm no, it's really good, baby,” he only murmurs back. “Really fucking good.”
Mingyu smiles as he removes himself from Wonwoo.
“Okay, fun’s over na, baby,” Mingyu says, idly picking up his shirt.
What? No — not when Wonwoo’s been so good?
Wonwoo remains seated on the sofa, legs still spread and bared. “What?”
Mingyu looked back at his boyfriend and gently closed his boyfriend’s legs, before leaving a kiss on his forehead.
“But you didn’t even cum,” Wonwoo says, pouting.
Natawa lamang si Mingyu bago nagsalita. “Oh baby, I did,” he murmurs.
Wonwoo’s eyes darted down Mingyu’s crotch, noting the wet patch on Mingyu’s boxers. Oh.
“But I want to have sex?” marahan niyang hinila si Mingyu pabalik, doe eyes staring up at his boyfriend.
“Baby, we don’t have condoms right now,” ani ni Mingyu. “Next time, I promise.” He gently swipes the sweaty hair sticking at Wonwoo’s temple.
The TV played in the background, ignored. The room seemed silent.
“I’m on the pill,” Wonwoo quietly said, averting his gaze from Mingyu.
“Sorry?”
“Last month pa…” Wonwoo trailed off. “So…I— we won’t need…condoms,” malumanay niyang sabi, dahan-dahang hinihigit ang boyfriend pababa sa gitna ng hita niya.
At lumuhod lang ulit si Mingyu — tuliro at ‘di makapagsalitang nakatitig si maamong mukha ni Wonwoo.
“So I’d really appreciate it… if you just fucked me now,” taimtim na wika ni Wonwoo, hindi inaalis ang tingin sa nobyo.
Mingyu swallowed a thick lump at his throat, entranced and unbelievably turned on — his cock already chubbing up inside his damp boxers, despite cumming minutes ago.
“Galing naman ako kanina ‘di ba?”
Putangina. He was more than good. He was the best.
“I took you well, didn’t I? Don’t I deserve a reward?”
Unti-unting nilapit ni Wonwoo ang mukha sa nobyo at muling nagnakaw ng halik – malalim at malaway, animo’y pilit muling tinitikman ang sarili sa mga labi ni Mingyu. Matapos ang ilang saglit, marahan niyang kinagat ang ibabang labi ni Mingyu saka bumulong.
“Am I not your good girl, baby?”
Mingyu snapped.
“You’re such a fucking menace,” tanging sabi lang ni Mingyu bago muling binuka ang mga hita ni Wonwoo – pinagmamasdan muli ang pagpitik ng puke ni Wonwoo – namamasa at umiiyak, tila ba hayok muling magpagamit.
“C’mon, Mingyu – fuck me like a good girl, baby,” Wonwoo teases, his legs spreading further, offering himself up to his boyfriend, any ounce of embarrassment already evaporating to thin air.
“Tangina, baby, para ka namang puta,” Mingyu snickered as he stared at his boyfriend’s dripping cunt, then back to his angelic face.
“Not gonna fuck you here sa sofa,” he continued, slowly getting up from kneeling, then dropping his knees to the sofa.
“Kapit,” he murmured against Wonwoo’s skin.
As he felt Wonwoo’s arms encircle his neck, he immediately closed his lover’s thighs on his hips, carrying his boyfriend to the bedroom.
Mahigpit ang kapit ni Wonwoo sa leeg ng nobyo. Fuck, this is really happening , he thinks. Don’t get him wrong — he’s already initiated sex for a couple times already…and he’s been wanting to have sex with Mingyu ever since. But that doesn’t mean he’s not nervous.
Hindi naman siya sanay. He’s all talk and bravado earlier, and he’s just glad that Mingyu’s been nothing but sweet and caring.
Pero shet, halos tumalon na yata ‘yung puso niya sa kaba.
“Kaya mo ‘yan — kinaya mo ‘yung tatlong makapal na daliri ng jowa mo, ano ba naman ‘yung tite niya ,” he chants in his head, peppering kisses on his boyfriend’s neck.
Wonwoo’s internal monologue was cut off when he felt his back hit the soft mattress. It was dark — the only light turned on was from his small table lamp, illuminating them in soft yellows.
Mingyu stood by the edge of the bed, slowly climbing up Wonwoo’s bed, his bed dipping as Mingyu props his knees by Wonwoo’s sides.
Mingyu hovered above him.
“Are you really sure about this, baby?” tanging sambit lamang ni Mingyu — malumanay lamang ang boses, halatang kinakabahan rin. He stares at Wonwoo’s eyes, looking for any signs of discomfort.
Wonwoo could feel his heart drumming against his chest; his knees going weak; his skin burning.
He was nervous, sure.
But with Mingyu — he’d never felt more sure…secure…safe.
“I’m sure,” Wonwoo said with a smile, raking his arms down to pull Mingyu’s lips against his.
They kissed slowly — gentle and soft — smiling in between each kiss. Oh, Wonwoo knew this was already going to be good.
“Can I, baby?” Mingyu asks in between kisses, his hands trailing down Wonwoo’s body to his pussy, barely touching the sensitive skin.
Wonwoo kissed him back — murmuring a quiet ‘yes’ before lapping at Mingyu’s neck and ears, spreading his legs wide without a need for a command.
Wonwoo felt the familiar pads of his boyfriend’s fingers against his pussy, rubbing and spreading the slick mess between his folds. He could only moan as he felt Mingyu’s lips on his neck, murmuring sweet praises against his ears.
“Good, you’re doing good baby,” Mingyu murmurs slowly, his lips dragging along Wonwoo’s neck. “Ganda ng baby, ko,” he continues — as if he wasn’t flicking his boyfriend’s clit in his fingers.
Ramdam na ramdam ni Wonwoo ang unti-unting pagpasok at paglabas ng mga daliri ni Mingyu sa looban niya, minamasahe at binibinat ang puke niya.
Napatingin lang si Wonwoo sa baba niya kung saan nakapasak ang mga daliri ng nobyo — halos mangiyak-ngiyak na sa sarap na nadarama.
“Min, baby,” halinghinghing niya. “Hmm, ipasok mo na,” Wonwoo moans as he feels a familiar ball of tension forming in his tummy.
“Shh, wait lang baby,” sagot ni Mingyu, marahang hinahalikan ang buhok ng nobyo. “Have to make sure you’re ready,” he continues, plunging two fingers in and out of his boyfriend’s cunt — Wonwoo’s pussy puffing out slick with every thrust.
Wonwoo could only moan as he took Mingyu’s fingers inside him. “I—fuck, baby not like this please,” he begs, “I’m ready— fuck, Min,” he babbles, legs thrashing around the sheets.
Napangiti lang si Mingyu pero hindi tinigil ang ginagawa. Tinuloy niya lang ang pamiminger sa jowa niya, hanggang maramdaman niya ang pamilyar na pagtibok at paninikip ng puke ni Wonwoo.
“Let go, baby,” he whispers against Wonwoo’s ears. “Hm? Para kantutin na kita, kaya mo ‘di ba?”
Wonwoo doesn’t answer. He only shakes and moans, his cunt fluttering around Mingyu’s fingers, tightening its grip on his digits as he comes for the second time around.
“Ah, fuck — Min,” iyak niya lamang.
“Good, such a good girl,” malumanay na puri ni Mingyu, marahang kinakantot ang butas ni Wonwoo hanggang sa tumigil ang nobyo sa panginginig.
Dahan-dahang inalis ni Mingyu ang mga daliri saka nilagay sa bibig ng nobyo. Wonwoo obediently opens his mouth, slurping at Mingyu’s fingers — tasting his own cum.
“Baby…” Wonwoo murmurs against Mingyu’s fingers. Mingyu felt Wonwoo’s fingers tugging at his boxers.
“Sorry,” Mingyu softly replies, taking his fingers away from Wonwoo’s lips before he reeled himself back to tug down to the garter of his boxers.
Slowly, he pulls the clothing down — his cock springing up, against his abs — a sheen of precum already glistening at its tip.
Wonwoo’s mouth watered at the sight of Mingyu’s cock. He felt his cunt leak and clench instinctively as he stared unabashedly.
Ngumiti lang si Mingyu nang makita ang jowang nakatitig sa tite niya, nakaawang ang bibig at namumula ang mga pisngi. How can someone be this cute in bed? he only thinks.
“Baby,” mahinay niyang tawag kay Wonwoo. “Let’s take off your shirt,” ani niya, pinaglalaruan ang laylayan ng damit ni Wonwoo.
Sumunod lang si Wonwoo at umupo, saka itinaas ang mga kamay, hinahayaan si Mingyu na hilahin ang damit pataas.
“Teka— my,” Wonwoo says suddenly, shirt stuck on his glasses.
“Oops, sorry,” Mingyu chuckles, dragging the shirt back down.
He watches Wonwoo slowly remove his glasses, stopping a bubbling laugh forming in his throat.
“Okay na, baby?” Mingyu asks. Wonwoo giggled, but simply nodded, raising his arms up again, letting Mingyu drag the shirt up and discarding it somewhere in the room.
Ganito ba talaga pag first times? Wonwoo thought as he smiled at his boyfriend. He’s horny as fuck, but he can’t help but feel a swell in his heart for the man in front of him. Fuck, he loves Mingyu so much.
“Kantutan na?” Wonwoo says jokingly, a shy grin painting his lips, his eyebrows raised in humor.
“Baliw ka talaga,” Mingyu laughed at him, a fond smile mirroring Wonwoo’s.
Oh Mingyu was in deep. He’s so in love.
“Serious na, baby,” Wonwoo says. “Kiss me again, please.”
And who was Mingyu to object?
Mingyu’s lips was on Wonwoo’s immediately, slowly pushing the older back to lay down. He slowly detaches his lips from Wonwoo, and traces a path of kisses from his neck to chest, to his stomach. Mingyu moves further down — inching his face close to Wonwoo’s cunt, blowing soft exhales against his hole, before lapping at it once again.
“Fuck, Min,” Wonwoo moans, his fingers scratching at the sheets.
Mingyu licked once, twice, and slurped at his boyfriend's clit, before going back up to kiss his Wonwoo.
“Buka mo pa hita mo,” he murmurs against lover’s lips.
Wonwoo complied, spreading his legs further, exposing himself completely at the mercy of his boyfriend.
Nilayo ni Mingyu ang sarili sa mga labi ni Wonwoo saka pinagmasdan ang nobyo. Namumula at namamawis ang buong katawan, nakabukaka sa harap niya.
Tangina.
“Sobrang ganda mo,” wika ni Mingyu habang nakatitig sa nobyo.
Hinagod lamang ni Mingyu ang sariling tite habang nilalasap ang nasa harap niya, tinataas-baba ang kamay habang nanonood si Wonwoo.
“Baby, please…” halinghing lamang ni Wonwoo — naiiyak at nanabik.
Dahan-dahang inilapit ni Mingyu ang tite sa ari ng nobyo — akmang sinasampal at minamasahe ang hiwa at tinggil ng nakatatanda.
“Tangina,” napamura lamang siya nang maramdaman kung gaano kabasa ang puke ni Wonwoo. “Basang-basa ka talaga.”
Mingyu dragged his cock up and down between his boyfriend’s folds, spreading his precum against Wonwoo’s slick. He can’t stop staring at the way Wonwoo’s pussy fluttered around nothing, quivering with each pass of his cock teasing at his hole.
It was fucking filthy.
“Fuck, pasok mo na,” Wonwoo whimpered, his hips moving reflexively against his boyfriend’s cock, desperate for any sort of friction.
Ngumisi lamang si Mingyu at dahan-dahang pinwesto ang tite sa butas niya.
“Tell me if it hurts,” mahinang sabi ni Mingyu tinitignan ang nobyo. “Baby, relax ka lang, okay po?”
Wonwoo only nodded. He held his breath.
Mingyu smiled at him.
Mingyu slowly inches in, pushing past Wonwoo’s walls — an immense pressure building up inside Wonwoo.
“Ah,” Wonwoo whimpers as he felt the head of Mingyu’s cock pop inside of him, stretching him. “Fuck.”
Mingyu panics a bit, afraid of hurting his boyfriend. “Baby, okay lang po? Are you okay?” He asks frantically, not daring to move.
“Keep going, Min,” Wonwoo moans, “Just keep going…okay lang ako.”
Mingyu only nods.
Slowly, Mingyu finds Wonwoo’s clit, flicking the sensitive bud as he drives deeper inside his boyfriend, ignoring the tight grip Wonwoo’s pussy had on his cock.
“Oh, Min — that’s…ah,” Wonwoo stammers. “Fuck, baon mo pa.”
Putanginang bibig ‘yan, Mingyu curses in his head.
He hears Wonwoo moan and whimper, urging him to go on. Mingyu continues driving himself deeper, his fingers flicking and rubbing at his clit in tandem, hoping to ease the pain of stretching his boyfriend out.
“Baby…” ungol ni Wonwoo, hindi mapakali. “Sagad mo na, baby.”
Putangina talaga.
Mingyu complied — pushing himself deeper inside.
Pigang-piga ang tite niya sa loob ng puke ng nobyo— sagad na sagad hanggang sa kung saan ang makakaya.
“Fuck,” daing ni Wonwoo, mangiyak-ngiyak. “Wag ka muna gagalaw masyado.”
Mingyu nods and moves his head closer to Wonwoo’s lips, peppering soft kisses against his boyfriend's face.
“Shh , I’m here, I got you,” Mingyu coos at his boyfriend, staying still despite the hungry urge to just fuck his boyfriend into oblivion.
Barely a minute passes when he hears Wonwoo whisper.
“Galaw ka na, baby,” mahinang bulong ni Wonwoo — halos namamaos ang boses.
Mingyu moved back, placing Wonwoo’s thighs slack against his hips. His eyes looked straight at Wonwoo’s when he started moving.
Mabagal ang ulos ni Mingyu, pinapanood ang bawat kunot at lukot ng mukha ni Wonwoo — pinapakiramdaman kung nasasaktan ang nobyo. Pilit niyang sinasantabi ang sabik at sakit ng puson, hindi pinapansin na kahit mabagal at ilang beses pa lang siya kumakadyot, eh halos labasan na siya.
He watches Wonwoo’s pained face gradually morph into a familiar one he’s just seen a while ago. His fingers moved towards Wonwoo’s chest and nipples, massaging and teasing the pinkish nubs.
Wonwoo only whimpered.
“Fuck, baby,” Mingyu moans, “Ang sikip mo.”
Umungol lang si Wonwoo sa narinig — mas binuka lalo ang mga hita.
“Go faster, fuck, please go faster, baby,” Wonwoo babbled mindlessly, dragging his fingers all over Mingyu’s back — scratching against the tan skin, pulling Mingyu down for a messy kiss.
Binilisan ni Mingyu ang bawat ulos, tanging ungol at tunog ng balat nilang nagtatama ang naririnig sa kwarto ni Wonwoo.
“Sarap ba, baby?” ani ni Mingyu sa labi ni Wonwoo — hindi inaalis ang mata sa nobyo.
Tuloy-tuloy ang tango ni Wonwoo. “Mhm, fuck, kantutin mo lang ako,” halos rumorolyo ang mga mata sa sarap na nadarama. Tila hindi pa nakuntento, binalot ni Wonwoo ang mga hita sa bewang ng nobyo — nanguudyok na diiinan pa ang bawat hagod, laliman pa ang maabot at sagarin pa kung hanggang saang makakya ng matigas na tite ni Mingyu.
“Putangina Wonwoo,” daing ni Mingyu nang maramdaman ang kapit ni Wonwoo sa kanya — kung sa bewang man o sa tite niya, hindi niya alam— pareho lang naman na mahigpit. “Sobrang hinhin mo sa harap ng mga kaibigan natin, pero ganito ka. Puta ka, baby?”
Umungot lang si Wonwoo — hindi makapagsalita sa rahas ng pagkantot ng nobyo niya.
“Hm, sabagay, nung una pa lang,” tuloy-tuloy na bulalas ni Mingyu. “Kandong ka nang kandong, tas nanadya ka pang tumuwad pag tayong dalawa lang, hm?”
“Tangina, ‘di nila alam ganito ka, putang-puta, titeng-tite lagi para sa’kin, tama ba?”
Pumintig ang puke ni Wonwoo — mas pinipiga ang burat ng nobyo.
“Ah— Min, baby,” garalgal na ungol ni Wonwoo, hindi alam kung saan ibabaling ang tingin.
Ngumisi lamang si Mingyu nag maramdaman ang pananakal sa tite niya.
“Tangina, sumikip pa lalo,” anas ng dila niya, “Gusto mo ‘to? ‘Yung binabastos ka? Sarap na sarap ‘yang puke mo?”
Napaungol lamang si Wonwoo — bago tuluyang sakalin ng puke niya ang tite ni Mingyu, pumipintig at pumupulso, binabalot ng katas ang loob.
“Ha — Min,” putol putol na ungol ni Wonwoo. “Just—ah—fucking came,” iyak niya habang tinatanggap pa rin ang bawat kadyot ng nobyo.
Himala na sigurong hindi pa nilabasan si Mingyu. “Fuck, good, good for me — you’re so good for me,” ulit ulit na puri ni Mingyu sa nobyo, dahan-dahang inaalis ang burat sa loob ng nobyo.
“No, baby, ‘wag mo alisin,” iyak ni Wonwoo — ayaw pakawalan ang nobyo.
“Isa pa, fuck isa pa,” pagmamakaawa nito, walang pakealam kahit tumatagas na ang kabasaan niya sa kung saan pa rin sila konektado.
“Putangina naman, baby,” mura lamang ni Mingyu. “Binabaliw mo ‘ko.”
“Min— isa pa,” bulalas ni Wonwoo — lasing na lasing sa libog.
“Opo, baby,” garlagal ni Mingyu, sobrang tigas pa rin ng titeng nakapasak sa loob ng nobyo. “Ah, palit lang tayo, hm? Just let me pull out, okay?”
Wonwoo nods, biting his lips as he feels Mingyu spread his folds.
Mingyu slowly dragged out his aching cock from his boyfriend, watching Wonwoo’s pussy gape and spill on the sheets.
“Ano gagawin ko, Min, hm? Tell me what to do,” bulalas ni Wonwoo — desperadong-desperadong mapasakan ulit ng tite.
Fuck. Wonwoo acted like he’s been fucked to heaven and back. Wonwoo had always been good at making him feel loved and appreciated. But fuck — Wonwoo stroked his ego so bad, it’s getting to his head...and other head.
“Tuwad.”
Kahit na nanghihina ang tuhod ni Wonwoo, agad siyang pumwesto. Nakataas ang pwet at nakabuka ang mga hita…handang-handang magpatira.
Halos malagutan ng hininga si Mingyu nang makitang ipresenta ni Wonwoo ang sarili sa kanya—nakakapit ang mga palad sa pwet, binibinat angmagkabilaang laman para lang mapakita ang sarili.
“Putangina,” bulong ni Mingyu.
Malagkit ang tingin ni Mingyu sa puke niyang tumutulo; namumula at halos namamaga, hanggang sa mga hita niyang nagsisimula nang usbungan ng mga marka.
Pero hindi lang ‘yun.
Fuck.
On top of Wonwoo’s ass, at the low of his back, he spotted swirls and speckles of black. The swirls formed ribbons and gentle lines, and the speckles adorned the delicate curves, almost resembling stars. At the center, there was a bow linked to a pair of wings. A small looping cursive text was printed: lucky .
Tangina …when the fuck did Wonwoo even get a tattoo — and a fucking tramp stamp at that?
“Won, baby,” malambing ni bulong ni Mingyu, marahang tinatapat ang kargada sa puke ni Wonwoo, pinapasok at nilalabas lang ang ulo.
“Kailan pa ‘to, hm?” Mingyu asked as he traced the ink on his skin.
“Ah,” ungol lamang ni Wonwoo, mukha’y nakasubsob sa mga punda’t unan. “Fuck me, baby,” bulalas nito — langong-lango at ‘di makapag-isip nang maayos, ginagalaw ang sariling pwet, atat na atat sa kahit ano mang ibinibigay ni Mingyu.
“Wonwoo, kailan ka pa nagpatattoo? Hm?” tanong ni Mingyu — bigla-biglang pinasok ang buong pulgada sa loob ng nobyo.
Wonwoo only keened in response, his cunt fluttering around Mingyu’s cock.
“Shit!”
Basang-basa na ng laway ang mga unan sa mukha ni Wonwoo.
“Tangang-tanga, baby? Sarap na sarap ka hindi ka makasagot?” anas ni Mingyu, unti-unting binibilasan ang ulos.
Wonwoo only moaned in response. Mingyu pressed his chest to Wonwoo’s back suddenly, fucking him earnestly.
“Sagot,” bulong niya sa tainga, sabay kagat dito. “Kailan pa ‘to?”
Wonwoo tried his hardest to think straight — ignoring the way his cunt pulsed and throbbed from arousal.
“Ah— fuck, Min,” ungol niya. “Ah— a year — ago, shit,” he whines. “I—fuck, thought it was cute—oh, please,” Wonwoo cries at the sudden change of pace.
Mingyu’s cock drives slower and deeper inside him. He dragged his cock slowly, leaving the tip in, then slamming back without warning.
“Hm,” Mingyu hummed. “Ako lang nakakita nito, baby?”
“Yes—Min, ikaw lang, fuck,” iyak ni Wonwoo, sinusubukang salubungin ang ulos ni Mingyu, mali-mali ang ritmo at indayog. Pero puta, wala siyang pakealam.
“Tangina dapat lang,” daing ni Mingyu. Pinaulanan niya ng halik ang likod at leeg ni Wonwoo, binibigyang atensyon ang nunal sa may batok, bago biglang hinigpitan ang hawak sa bewang ni Wonwoo.
“Sa’kin ka lang papakantot ‘di ba?”
Hindi makasagot si Wonwoo — langong-lango, baliw na baliw na sa sarap.
“Sagot,” Mingyu pressed, fucking him harder.
Wonwoo heard a loud clap and felt a sudden sting at his ass.
“Ah, baby, Min,” iyak ni Wonwoo nang makaramdam muli ng palo sa umaalog niyang pwet.
“Sagot. Pakantot ka lang sa’kin ‘di ba?” garalgal ni wika ni Mingyu, halos mawala na sa wisyo sa sikip at init ng nobyo.
“Fuck, yes, yes,” Wonwoo chants. “Fuck, baby, sa’yo lang — don’t stop please.”
Hindi mapigilan ni Wonwoo ang lakas ng iyak at ungol sa biglang bilis at rahas ng pagkadyot ng nobyo sa kanya. Rinig na rinig sa kwarto ang malagkit na tunog ng pagsasalpukan ng balat nila. Ramdam na ramdam ni Wonwoo ang bawat ugat ng kargada ng nobyo — nanghahagod at nangmamasahe; walang awang naglalabas pasok sa kaloob-looban niya.
“Min—ah, putangina,” hikbi niya sa unan.
“Won, baby, lalabasan na ‘ko,” ungol Mingyu.
“Fuck, fuck me — keep fucking me,” halinghing ni Wonwoo, halos manghina na ang tuhod.
Biglang nilabas ni Mingyu ang burat na ikinagulat naman ni Wonwoo, saka pinutok sa may ibabang parte ng likod ni Wonwoo — pinipinturahan ng puti ang itim na tinta ng binata sa katawan.
“Fuck,” ungol ni Mingyu, nakatitig sa mga letra sa tattoo ni Wonwoo, nanlalabo dahil sa pinakawalang tamod.
“I’m really fucking lucky ,” he snickers.
“Tangina,” ungol ni Mingyu, pinaglalaruan ang katas sa may likuran ni Wonwoo, kumakalat at tumutulo sa pwet at puke ng nobyo. Halos maglaway si Mingyu sa nakikita.
Agad yumuko si Mingyu at muling tinapat ang mukha sa namumulang puke ng nobyo saka dinilaan, tinitikman ang sariling tamod na naghalo sa katas ni Wonwoo.
“Tangina, Min,” ungol ni Wonwoo, nanginginig ang mga hita at buong kalamnan.
Hindi niya pinakinggan si Wonwoo at tinuloy lamang ang ginagawa. Nilapat niya ang dila sa sa puke ni Wonwoo, at tuluyang nilaplap ang mga namamagang labi, iniikot at binabaliko ang dila, pinapasok at kinakantot ang kumikislot at nagpipilandot na butas.
“Baby—fuck,” halos hindi makahingang ani ni Wonwoo, “Lapit na ko.”
Agad inalis ni Mingyu ang mukha sa puke ng nobyo at agad pinahiga si Wonwoo. Walang atubili niyang binuka muli ang mga hita ni Wonwoo.
“Tangina isa pa — pupunuin kita.”
Walang pakundangan niyang pinasok ang matigas pa ring tite sa loob ni Wonwoo — malalim at marahas.
“Sikip mo pa rin,” hingal ni Mingyu nang binaon at sinagad ang sarili.
“Puta,” mahinang ungol ni Wonwoo —pawis na pawis, at kalat kalat na ang luha sa mukha. “ Sarap ,” tanging anas niya lang, kumakapit sa mga bedsheet niyang basa ng pinaghalong pawis, laway at kung ano mang kamunduhang galing sa pagtatalik nila.
Mabagal ang ulos ni Mingyu — pinapanood lamang ang mukha ng nobyo sa ibaba niya. Hindi niya maalis ang titig sa mukha ni Wonwoo — lumulukot at kumukunot ang noo sa bawat kadyot, napapanganga sa tuwing napapalalim ang abot ni Mingyu. Ilang beses niya nang napanaginipan ang eksenang ‘to. Pero puta, ibang sarap pa rin talaga ang dala ng realidad.
“Basang-basa ka,” ungol ni Mingyu. “Rinig mo, baby— lamon na lamon ako dito oh,” panguudyok niya sa nobyo, nilalaro ang tinggil ng nobyo habang tuloy lang ang pag-ulos.
“Min — fuck, gonna cum if you keep doing that,” halos tumirik ang mata sa nararamdaman.
Tinuloy lang ni Mingyu ang paggalaw, mabagal at malalim, pinipitik at iniikot ang tinggil ni Wonwoo nang walang tigil.
“Min — sandali —parang,” Wonwoo babbles, “Fuck, baby, teka —“ ingit niya.
Pero hindi nakikinig si Mingyu. Mas binilisan niya lalo ang pagpindot at pagpisil sa sensitibong tinggil ni Wonwoo habang kinakantot nang malalim.
Matinis ang ungol ni Wonwoo, hindi mapakali ang mga binti at bewang. Biglang nanikip at kumislot ang looban niya.
Warm slick leaked between them.
“Tangina,” Mingyu snickers. “You cum really easily, baby.”
But it didn’t stop. Mingyu felt a sudden surge of warm wetness, coating Wonwoo’s entire cunt and Mingyu’s fingers, still encircling Wonwoo’s clit.
Putangina.
“Fuck, you love my cock that much?” mangha-mangha anas ni Mingyu. “Nag-squirt ka pa?”
Wonwoo only moaned.
“Min, don’t stop please,” ungol ni Wonwoo — maluha at maamo.
Hindi alam ni Mingyu kung anong demonyo ang sumapi sa kanya, basta niya na lang hinigit ang mga binti ng nobyo at inangkla sa balikat, at nilapit ang sarili sa mukha ng nobyo — halos tuping-tupi ang buong katawan ni Wonwoo.
“Ah! Mingyu — fuck,” iyak ni Wonwoo sa biglang lalim at sagad ni Mingyu sa loob niya. “Shit, shit — ha — too deep, gonna cum again,” he babbles incoherently, eyes going white with pleasure.
Hindi nagpatumpiktumpik si Mingyu at umulos. Mabilis at malalim. Walang awa niyang hinuhugot ang buong pulgada palabas, saka sinasagad pabalik, baon na baon, tila ba inaabot pati matres ng nobyo.
“Putangina,” hingal na bulong ni Mingyu. “Ano, hm? Papakantot ka pa sa iba?”
Pataas nang pataas ang tinis ng mga ungol ni Wonwoo, hindi na makapag-isip nang maayos sa lalim ng nararating nobyo.
“Kung buntisin na lang kita, hm?” ngisi ni Mingyu sa mangiyakngiyak na nobyo. “Para alam nila kung kanino ka.”
Wonwoo’s cunt fluttered around Mingyu’s cock relentlessly. Tuloy tuloy ang tibok at pagpulso ng loob ni Wonwoo — tila ba sumasangayon sa mga paingsasabi ng nobyo.
“Fuck, ah,” tanging anas lamang ni Wonwoo — nilamon na ng libog ng init. “Sige pa, fuck — ah, fuck, keep using me,” ulit-ulit niyang bulalas, putol-putol at bulol-buol na kung magsalita, liyong-liyo at wala na si wisyo.
Putangina.
Damang-dama ni Mingyu ang pagtibok at pagwawala ng burat niya sa loob ni Wonwoo. Hindi pa nakakatulong ang mahigpit at namimigang kapit ng puke ng nobyo sa kanya, tila ba ayaw pakawalan ang tite niya sa bawat ulos.
“Laspagin mo ko, Min,” pagmamakaawa ni Wonwoo sa tainga niya.
“Tangina ka, baby. Kuhang-kuha mo libog ko,” ungol ni Mingyu.
Hindi na nag-isip si Mingyu.
Inulit-ulit niya ang malalim at mabilis na pag-kadyot, hindi iniinda ang sakit ng mga kalmot at sabunot mula sa mga kamay ni Wonwoo. Walang awa niyang pinasok at nilabas ang burat, ulit-ulit na pinapasak ang sarili sa loob ng nobyo hanggang sa nakaramdam ng pamilyar ng pagpilandot at pagsikip sa paligid ng tite niya.
“Gonna cum?”
“Fuck yes, yes,” halinghing ni Wonwoo — mahigpit ang kapit sa nobyo. “Loob, putok mo sa loob,” bulalas niya lamang — malaway at malandi, iyak nang iyak sa tainga ni Mingyu.
Umungol lang si Mingyu at mas lalo pang binilisan ang pagkadyot — labas, pasok, malalim, at madiin — hanggang sa naramdaman niya na lang pamamasa at paninikip sa burat niya.
Nakaawang lamang ang bibig ni Wonwoo — matinis ang ungol habang kinakantot lamang ng nobyo — ninanamnam ang rurok.
Unti-unting kumawala ang tensyon at sakit ng puson ni Mingyu, hindi na kinakaya ang sarap at init ni Wonwoo.
“Tangina.”
Napamura lang si Mingyu nang maramdaman ang pagsirit ng sariling tamod sa loob ng nobyo, pinipinturahan ng puti ang puke ni Wonwoo — punong-puno; mainit at malagkit.
“Ha, fuck,” Wonwoo moaned.
He grounded himself against his boyfriend’s cock despite his shaking limbs — urging Mingyu to fuck his cum deeper inside him.
“Papatayin mo ‘ko,” hingal na sabi ni Mingyu, dahan-dahang kumakadyot, lalong binabaon ang pinakawalang tamod.
Umungol lang si Wonwoo at hinila ang nobyo para siilin ng halik.
“Good, you’re so good, my good girl,” anas ni Mingyu sa labi ni Wonwoo, tinikman ang alat ng mga luha ni Wonwoo. Wonwoo couldn’t help but clench at the praise.
Ngumiti lang si Wonwoo at tumawa ng bahagya.
Dahan-dahang inangat ni Mingyu ang sarili mula sa posisyon at nilabas ang sarili sa nobyo.
Mingyu licked his lips as soon as he saw Wonwoo’s abused cunt — red and stretched from use, a mix of cum and spit dribbling down his ass and thighs, down to the soiled sheets. He felt a twitch in his cock when he saw his boyfriend’s pussy clench around nothing.
“Pagod na ko, tama na,” he hears from his boyfriend, peering down at him. Mingyu only smiled and kissed his boyfriend’s thigh.
“May kunin lang ako, wait here,” Mingyu said as he stands, not bothering to put on any clothes.
Bumalik siya matapos ang ilang minuto may dalang towel, kumot, at mga punda, kasama na rin ang mga cellphone nilang dalawa.
Una niya munang pinunasan ang mukha ni Wonwoo, pababa, patungo sa leeg, balikat, at tiyan, patungo sa mga hita at binti, hanggang malinis ang buong katawan ng nobyo. Nagiwan ng halik si Mingyu sa bawat parte ng katawan ni Wonwoo, saka siya bunuhat.
“Wait lang, baby,” he says as he settles Wonwoo down on his fluffy bean bag, before changing the sheets and blankets on Wonwoo’s bed.
Pinagmasdan lang ni Wonwoo ang nobyo, may ngiti sa labi. Ilang minuto lamang ang inabot ni Mingyu, pawang nagmadali para makapaghinga agad si Wonwoo.
“Up,” Mingyu only said as he lifted his boyfriend up again, carrying them back to bed.
“Cuddle time,” Wonwoo whispered, his voice airy and hoarse, probably from moaning and whimpering too much.
Mariing inayos ni Mingyu ang posisyon nila, dahan-dahang nilagay ang uluhan ni Wonwoo sa braso niya, saka niyakap nang mahigpit.
“I love you,” he kisses Wonwoo’s forehead.
He heard Wonwoo mumble a quiet I love you too on his neck.
“Sorry baby, too rough? May masakit ba?” pagtatanong ni Mingyu, hinahaplos ang bewang ng nobyo.
Umiling lang si Wonwoo. “No, it's perfect. It was really good,” he felt him smile against his neck. “Hehe, it was a good call to tease you,” he mumbled, a giggle escaping his lips. “‘Di mo ko tinigilan.”
“Sly cat.”
“I’m glad it’s you,” Wonwoo said, tracing circles at Mingyu’s chest.
“Thank you for trusting me, baby,” Mingyu kisses his boyfriend’s head.
“I guess you really liked the tattoo,” Wonwoo snickered.
“‘Di mo man lang sinabi na meron ka pala,” Mingyu whined. “It was hot, okay?”
Wonwoo laughed, pressing small kisses to Mingyu’s neck.
“Forgot pala, we’ll tell them tomorrow, di ba?” tanong ni Mingyu.
“Later baby…it’s — what time na?” Wonwoo says, his eyes squinting at his digital clock opposite his bed, “almost 4 in the morning — tell them later.”
“Text na lang?”
“Guess so,” ani ni Wonwoo, scooching himself closer to Mingyu.
“Can we just take a selfie and send it now?” suhestiyon ni Mingyu.
“Naked? Baliw ka ba?”
“Wow — parang hindi ka nanunukso kanina ha,” bawi ni Mingyu. “Of course, not like this.” he pouts at their nakedness. "As if, hayaan ko," Mingyu added.
“Ah, basta suggestive?” Wonwoo asks.
Mingyu nods.
“Fine, do whatever you want, baby.” he mumbles. “Antok na ko talaga,” Wonwoo continues.
“Sleep,” ani lamang ni Mingyu at hinalikan ang noo ng nobyo.
“Sleep well, I love you,” he says.
Wonwoo mutters a reply, sleep already taking him.
Ngumiti lang si Mingyu.
He took Wonwoo’s phone by his bedside table and started taking pictures. He composed a message and hit send.
Marahang binalot ni Mingyu ang mga katawan nila sa kumot, at hinigpitan ang yakap sa nobyo.
He felt Wonwoo’s breaths against his neck. He basked in the warmth as he laid with Wonwoo.
He fell asleep before he even knew it.
Han
Heheh hi wonsw
Hahsh i left Chan ur number pla so if he texts dapat reolyn mo ha
u deserbe t get laid
heh good nichrt
*ggood nicgt
sorry wons, si cheol to. good night.
pasabi pala kay gyu kung nasa byahe pa kayo na magreply siya
Salamat
Me
Hi, Han, Cheol. Gyu, to.
[image attached]
Tigilan niyo na karereto sa jowa ko.
Haha.
Good night.